١٢- و رجزهاى ديگرى كه از حضرت علىِّ اكبر، قاسم بن حسن، عون بن عبداللّه بن جعفر، جابر بن عروه غفارى، مالك بن داود، موسى بن عقيل، احمد بن محمّد هاشمى، حرّ بن يزيد رياحى، و ساير شهداى كربلا در كتب مقاتل آمده، على‌رغم تنوّعى كه از نظر قالب، وزن و قافيه در آنها ديده مى‌شود از نظر محتوا، سمت و سوى مشخّص و همانندى دارند.
انگار تمامى اين گلخروش‌هاى حماسى از يك حنجره جوشيده و بر سر دشمن باريده‌اند.
مناعت طبع، جوانمردى، كرامت، شهامت، گذشت، فداكارى، عشق به شهادت و از همه بارزتر حمايت بيدريغ از وجود نازنين سالار شهيدان و پاسدارى از حريم ولايت و امامت، گلواژه‌هايى هستند كه در اين رجزهاى عاشورايى شكوفا مى‌شوند و شميم دل‌انگيز آنها، پردگيان حرم آل‌اللَّه را از دغدغه خاطر بازمى‌دارند و روح بلند و آزاده‌اى را فرا روى آنان به تصوير مى‌كشند كه براى پاسدارى از ارزش‌ها، در تمامى صحنه‌ها حضور دارد و در حمايت از حريم امامت تا پاى جان ايستاده است.
تعريف شعر عاشورا و شعر عاشورايى‌
موضوع شعر عاشورا، مسائل مربوط به قيام الهى امام حسين عليه السلام و اخبار مبتنى بر شهادت آن حضرت از زمان حضرت آدم تا خاتم، و حوادث مرتبط با اين نهضت بى نظير، از مكّه تا كربلا و از كربلا تا مدينه و مكّه است، و همانند ساير انواع شعر سنّتى در زبان فارسى سبك‌هاى مختلف، قالب‌هاى متنوّع و اوزان متعدّد عروضى دارد، علاوه بر اين در