ماهنامه موعود
(١)
شماره هشتاد و هشتم
١ ص
(٢)
فهرست
١ ص
(٣)
جادوى رسانه ها
٢ ص
(٤)
از ميان خبرها
٤ ص
(٥)
يك فرقه الحادى جديد
٤ ص
(٦)
تمام دنيا بايد مسيحى شوند
٤ ص
(٧)
فعاليت پنج هزار سايت مبلغ وهابيت
٤ ص
(٨)
حمايت نهاد آمريكايى از فِرَق ضدّ اسلامى
٤ ص
(٩)
اسرائيل؛ از شمال و جنوب در محاصره ايران
٤ ص
(١٠)
گزارش تكان دهنده هولوكاست سفاردى ها
٥ ص
(١١)
طرح آمريكايى حمله صهيونيست ها به لبنان
٥ ص
(١٢)
تربيت نسل منتظر
٦ ص
(١٣)
معرفى كتاب
١١ ص
(١٤)
دست توسل به ياس
١٢ ص
(١٥)
زيارت حضرت فاطمه (س)
١٢ ص
(١٦)
صلوات بر فاطمه (س)
١٣ ص
(١٧)
آزادى از اسارت
١٣ ص
(١٨)
بستر بيمارى
١٣ ص
(١٩)
گشودن قفل
١٣ ص
(٢٠)
سوگوارى بر حضرت زهرا (س)
١٣ ص
(٢١)
سوز امين ولايت
١٣ ص
(٢٢)
اقامه عزاى حضرت زهرا (س)
١٣ ص
(٢٣)
جمال آفتاب
١٤ ص
(٢٤)
رويكرد استراتژيك به اخبار آخرالزمان
١٦ ص
(٢٥)
1 استراتژى براى ظهور
١٦ ص
(٢٦)
1- 1 جهت صدور اخبار آخرالزمان
١٦ ص
(٢٧)
1- 2 سيره استراتژى سازى از اخبار غيبى
١٧ ص
(٢٨)
1- 3 دو بايسته مهمّ استراتژيك براى ظهور
١٨ ص
(٢٩)
2 پيش نيازهاى فكرى- فرهنگى
١٩ ص
(٣٠)
2- 1 جمع بين اعتقاد به تقدير علمى و عينى خداوند با زمينه سازى
١٩ ص
(٣١)
راز غيبت
٢٢ ص
(٣٢)
1 خوف و ترس
٢٢ ص
(٣٣)
2 فرار از بيعت
٢٣ ص
(٣٤)
3 تطابق با ساير پيامبران
٢٣ ص
(٣٥)
4 اتمام نقمت بر كافران
٢٣ ص
(٣٦)
خانه نشينى امام على (ع)
٢٤ ص
(٣٧)
ولادت مؤمنانى كه در صلب كافران اند
٢٤ ص
(٣٨)
5 امتحان و آزمايش مردم
٢٤ ص
(٣٩)
6 رشد عقل ها
٢٥ ص
(٤٠)
7 افشاى اسرار توسط شيعيان
٢٥ ص
(٤١)
8 غيبت از اسرار
٢٦ ص
(٤٢)
معرفى كتاب
٢٦ ص
(٤٣)
حرفى براى گفتن
٢٧ ص
(٤٤)
امتحان مردم
٢٨ ص
(٤٥)
آخرين دولت، دولت مستضعفان
٣٠ ص
(٤٦)
تفاوت اقتدار اجتماعى با استبداد
٣١ ص
(٤٧)
استراتژى انتظار
٣٢ ص
(٤٨)
انتظار و تبديل استضعاف به اقتدار
٣٣ ص
(٤٩)
شكيبايى در عصر غيبت
٣٥ ص
(٥٠)
ميهمان ماه
٣٦ ص
(٥١)
شب ها هزار ساله شدند و نيامدى!
٣٦ ص
(٥٢)
قيامت عظما
٣٦ ص
(٥٣)
به غريب لحظه هاى ويران سامراء
٣٧ ص
(٥٤)
وقت غروب جمعه
٣٧ ص
(٥٥)
معرفى ميراث مكتوب مهدوى غيبت نُعمانى يادگار جاودانه مذهب اماميه
٣٨ ص
(٥٦)
انگيزه نگارش كتاب
٣٨ ص
(٥٧)
نعمانى كيست؟
٣٩ ص
(٥٨)
اهميّت غيبت نعمانى از منظر بزرگان
٣٩ ص
(٥٩)
مصحح كتاب؛ مرحوم على اكبر غفّارى
٤٠ ص
(٦٠)
شعر فاطمى
٤١ ص
(٦١)
در آرزوى مدينه
٤١ ص
(٦٢)
غزل آتش
٤١ ص
(٦٣)
مدّعيان دروغين
٤٢ ص
(٦٤)
اعتراف بصرى در برابر علما
٤٢ ص
(٦٥)
از سرگيرى فعاليت
٤٣ ص
(٦٦)
گروه انصار الامام المهدى
٤٤ ص
(٦٧)
عوامل شكل گيرى اين گروه
٤٤ ص
(٦٨)
تفكرات اين گروه
٤٥ ص
(٦٩)
پس خدا برگزيد شيعيان
٤٦ ص
(٧٠)
شطيطه نيشابورى
٥١ ص
(٧١)
نكته ها
٥٢ ص
(٧٢)
اسلام ستيزى در هاليوود
٥٤ ص
(٧٣)
حكايت ديدار
٥٦ ص
(٧٤)
پيام ها و برداشت ها
٥٨ ص
(٧٥)
پرسش شما، پاسخ موعود
٦٠ ص
(٧٦)
محدّث در اسلام
٦١ ص
(٧٧)
فاطمه «محدّثه» است
٦١ ص
(٧٨)
راوى با فضيلت
٦٢ ص
(٧٩)
به مناسبت سالگرد وفات فضل بن شاذان
٦٢ ص

ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٥ - تفكرات اين گروه

و فرهنگى و دينى زمينه‌ساز چنين ياوه‌گويى‌هايى شده بود و البته شرايط سياسى و نظامى خاصّ عراق در هنگام جنگ‌ها و پس از آن و خرابى‌ها و ويرانى‌هاى زياد در اين كشور تا زمان سقوط بغداد در تاريخ ٩/ ٤/ ٢٠٠٣ م. و تحت اشغال نيروهاى آمريكايى در آمدن آن، به ويژه در بصره، نيز نقش زيادى در پيدايش چنين بدعت‌هايى داشته است. اين دعوت، از بصره آغاز شد. اين شهر در آن زمان تحت اشغال نيروهاى انگليسى بود كه سابقه درازى در سوء استفاده از شرايط و اشغالگرى و فتنه‌انگيزى در جهان اسلام دارد. انديشه اصيل مهدويت به گونه‌اى اسفناك و بسيار بد، مورد سوء استفاده قرار گرفت و از اين بدعت و ادعاى ارتباط و امام با ادعاى مهدويت، با تكيه بر جوانب عقيدتى و روانى آن، در جهت اهداف سياسى و نظامى سوء استفاده شد. احمد حسن نخستين بيانيه‌اش را در ماه شوال ١٤٢٤ ق. صادر كرد و نشان گروه او ستاره‌اى شش ضلعى (نماد يهوديان) است و از اينجا متوجه مى‌شويم كه دست چه كسانى از آستين اين گروه بيرون آمده و چه كسانى پشت پرده‌اند.

تفكرات اين گروه‌

ما در اينجا به طور خلاصه به ذكر افكار و عقايد اين گروه- آن‌گونه كه در پايگاه اينترنتى‌شان آمده- پرداخته و مجموعه براهين، استدلال‌ها و مستنداتى را كه از نظر آنها تأكيد و تأييد كننده اين است كه احمد الحسن، وصى و فرستاده امام مهدى (ع) بوده و همان يمانى موعود است، مى‌پردازيم.

ناظم العقيلى يكى از پيروان و معقتدان اين گروه در يادداشت «البلاغ المبين» در تاريخ ١٢/ ٢/ ١٤٢٥ ق. در اين مورد سخنان مفصلى دارد كه ما به ذكر بخشى از آن مى‌پردازيم (نكته مهم اين است كه احمد الحسن خود را فرستاده امام مى‌داند. كه به ادعاى آنها، امام مهدى (عج) تقريباً دو سال پيش او را براى هدايت مردم فرستاده و پيروانش مى‌گويند او مژده نزديكى زمان قيام امام (عج) را مى‌دهد، دشمنانش را بيم مى‌دهد و خواهان متحد و يكى شدن بشر و حركت به سوى انجام كارهاى نيك براى تعجيل در قيام حضرت است. ما اين مسئله را از پنج بعد مورد بحث و بررسى قرار مى‌دهيم:

١. از بعد روايى: اشاره به برخى روايات كه حاكى از آن است كه امام مهدى (عج) فرستاده، نماينده يا نايبى مى‌فرستد و اشاره به روايتى كه در آن نام ياران امام آمده و در اين روايت آمده كه يكى از ياران امام، شخصى است از بصره به نام احمد، ٢. از بعد غيبى: مانند اخبار غيبى، خواب‌ها و رؤياها و مكاشفات كه در اثر ارتباط با ائمه حاصل شده، البته بايد يادآور شد كه خواب و رؤيا، حجّت يا دليل و برهان درست يا نادرستى براى هيچ گونه دعوتى نمى‌تواند باشد،

٣. از بعد علمى: احمد الحسن از برخى علما دعوت به مناظره كرده، سپس آنها را در مناظره ناتوان شمرده و در پايان آنها را دعوت به مباهله كرده كه البته آنها اين درخواست را رد كردند و در نتيجه او آن را بزرگ‌ترين دليل براى صدق دعوى خود شمرده است، چگونه ...؟! خدا مى‌داند،

٤. از بعد چگونگى و نوعى: نوع و محتواى دعوت و اصول و اهداف آن؛ بهره‌بردارى از يك انديشه اصيل به گونه‌اى اسفناك و منحرف،

٥. از بعد اعجازى: ادعاى اينكه او مانند پيامبران و اوليا معجزات و كراماتى دارد. همان گونه كه احمد الحسن در نخستين بيانيه خود مى‌گويد:

نخستين معجزه من براى مسلمانان اين است كه من محل قبر حضرت فاطمه (س) جگرگوشه پيامبر را مى‌دانم، در حالى كه تمام مسلمانان اتفاق نظر دارند كه كسى جز امام مهدى (ع) از محلّ قبر حضرت فاطمه (س) اطلاع ندراد. او مى‌گويد: حضرت مهدى (ع) محلّ قبر حضرت فاطمه را به او نشان داده است.

او مى‌گويد: قبر حضرت فاطمه (س) در كنار قبر امام حسن (ع) و چسبيده به آن است، گويى كه امام حسن (ع) در آغوش مادرش دفن شده است ... آيا اين سخن او راست است. چگونه مى‌توان به درستى و نادرستى سخن او پى برد.

از جمله افكار اين گروه كه آن را دليلى براى درستى دعوى خود مى‌شمارند، موارد ذيل است:

١. ادّعاى اينكه احمد الحسن همان يمنى موعود است. در يكى از بيانيه‌هاى او در تاريخ ٢١ ربيع‌الثانى ١٤٢٦ ق. اين‌گونه آمده كه، اولًا بايد دانست كه مكه جزء تهامه و تهامه جزء يمن است بنابراين محمّد و خاندان محمد (ص) همه يمنى هستند، و يمانى به سوى حضرت مهدى (ع) فرا مى‌خواند بنابراين يمانى اولين نفر از مهديان و هدايتگران است و مشخص مى‌شود كه يمانى اولين مهدى از دوازده مهدى است.

روايات اهل بيت (ع) نام و صفات و محل سكونت اولين مهدى را با تفصيل بيان كرده‌اند: نامش احمد و كنيه‌اش عبدالله يعنى اسرائيل (بنده خدا) است. مردم على رغم ميل خود او را اسرائيل مى‌نامند. به اين ترتيب نام يمانى احمد و از بصره است، بر گونه راستش نشانى دارد و در آغاز ظهورش جوان است و در سر زخمى دارد. به خدا سوگند رسول خدا و ائمه اطهار (ع) به دقت به توصيف من پرداخته و محل و جايگاه مرا معين كرده‌اند و بعد از اين سخن هيچ شك و شبهه‌اى در احوال من باقى نمانده و مسئله من روشن‌تر از خورشيد در وسط روز است. من اولين مهدى و يمانى موعود هستم،

٢. اين گروه مى‌گويد كه زمان ظهور همين زمانى است كه ما در آن زندگى مى‌كنيم و علت آن هم وجود كسانى است كه با امام زمان ارتباط دارند و براى ظهور ايشان مقدمه‌چينى مى‌كنند. همچنين مى‌پندارند كسى جز احمد الحسن ادعاى ملاقات با امام را نكرده است. دلايل بى‌اساس و دروغينى مثل اين مى‌آورند،

٣. علم حروف: احمد حسن ادعا مى‌كنند كه مى‌تواند از طريق علم حروف ثابت كند فرستاده حضرت مهدى است،

٤. در اثبات دلايل خود به رؤيا و خواب تكيه دارند و مى‌گويند كه صحت اين رؤياها از جانب صدها نفر از مؤمنين تأييد شده،

٥. ستاره داود: احمد الحسن ادعا مى‌كند كه حقيقت آن را دريافته و به دفاع از آن پرداخته است در حالى كه مسلمانان آن را سوزانده و لگدمال مى‌كنند. وى مى‌گويد، كلمه محمد بر روى آن واضح و آشكار است.

ادامه دارد ...