ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤١ - غزل آتش

مرا به خانه زهراى مهربان ببريد

به خاك‌بوسى آن قبر بى‌نشان ببريد

اگر نشانى شهر مدينه را بلديد

كبوتر دل ما را به آشيان ببريد

كجاست آن درِ آتش گرفته تا كه مرا

براى جامه دريدن به سوى آن ببريد؟

مرا اگر شَوَم از دست، برنگردانيد

به روى دست بگيريد و بى‌امان ببريد

كجاست آن جگر شرحه شرحه تا كه مرا

به سوى سنگ مزارش، كِشان كِشان ببريد؟

مرا كه مِهر بقيع است در دلم چه شود

اگر به جانب آن چار كهكشان ببريد؟

نه اشتياق به گُل دارم و نه ميل بهار

مرا به غربت آن هجده خزان ببريد

كسى صداى مرا در زمين نمى‌شنود

فرشته‌ها! سخنم را به آسمان ببريد