مداومت بر عرض طاعت و تبعيت، تجديد عهد و بيعت، و اظهار مودت و محبت نسبت به حضرت ولى عصر، ناموس اكبر، بقيةالله، صاحب غيبت الهيه، وارث انبيا و ائمه، آيت عظمى، امام زمان- ارواحنا و ارواح العالمين له الفدا- و توسل به او و استشفاع از او از اركان اصليه در سلوك عبودى، و در سفر الى الحق است.

سالك بايد در هر شب و روز يعنى در هر بيست و چهار ساعت لااقل يك بار به اين امر بپردازد و وظيفه خود را در اين باب بجا بياورد و جانب حضرت معبود را در خصوص اين امر مراقبت كند كه او خود طاعت و تبعيت از امام، عهد و بيعت با امام، مودت و محبت نسبت به امام و نيز توسل و استشفاع از امام را دستور داده و بر آن تأكيد فرموده است.

لازم است لااقل هر روز صبح بعد از اينكه نماز صبح را بجا آورد، بعد از تسبيح حضرت زهرا (س) و بعد از دعاى صباح، دعاى عهد را با حضور قلب بخواند و بر آن مداومت كند و دعاى ندبه را نيز روزهاى جمعه با حضور بخواند و بر آن هم مداومت داشته باشد.

ولايت مطلقه و وساطت‌

لازم است به اين حقيقت به دقت توجه داشته باشيم كه مقام ولايت مطلقه را خداى متعال واسطه فيض و افاضه قرار داده است و نزول فيوض و بركات الهيه بر همه موجودات و بر انسان‌ها و همچنين صعود همه موجودات و انسان‌ها به سوى پروردگار از طريق مقام ولايت مطلقه و به وساطت آن است.

حامل ولايت مطلقه، خليفه اعظم حق است و اوست قطب اقطاب، انسان كبير و آدم حقيقى كه مسجود ملائكه است و اوست مخلوق اول و از او در مجالى مختلف به «قلم اعلى»، «عقل» و «روح اعظم» تعبير آورده مى‌شود.

حامل ولايت مطلقه را عقول جزئيه، آنچنان كه هست نمى‌توانند بشناسند و صاحبان كشف بالا هم هر كدام به اندازه خود مى‌توانند بشناسند، يعنى بسيار جزئى و نه آنچنان كه بايد.

رسول اكرم و ساير معصومين، از جمله حضرت بقيةالله‌الاظم (ص) صاحبان ولايت مطلقه و حاملان آن هستند.

حضرت بقيةالله- ارواحنا لتراب مقدمه الفدا- ولى زمان و حجت عصر است و واسطه نزول فيض از حق و صعود خلق به سوى حق مى‌باشد.

در مقام نزول فيض حق، آنچه از افاضات ربوبى به سالك مى‌رسد از طريق آن حضرت است، چه خود سالك بداند و چه نداند، چه توجه داشته باشد و چه توجه نداشته باشد.

در دعاى ندبه چنين مى‌خوانيم:

أين السّبب المتّصل بين الأرض و السّماء.

يعنى، كجاست سيد من و مولاى من، آن سبب متصل بين زمين و آسمان و آن وسيله ارتباط زمين با آسمان و واسطه‌اى كه فيض آسمانى از طريق او به زمين و اهل آن مى‌رسد؟

و در مقام صعود و عروج الى الله هم سالك هر قدمى به سوى مقصد بردارد، هر قرب و منزلتى را نايل آيد و هر

(\*) برگرفته از: كتاب مقالات، صص ١٢٣- ١١١.