سرنوشت مستضعفان در طول تاريخ، فراز و نشيب هاى فراوان و پيچيدگى هاى ويژه اى داشته؛ پيكارى سخت و مبارزه اى پى گير كه همواره آنان را با محيط اطراف درگير كرده است. در اين ميان، سردمداران زر و زور و تزوير و مستكبران خودپرست به گونه هاى مختلف آنان را برنمى تابيدند و مى كوشيدند تا آنان را همواره زيرسلطه خود داشته باشند. در طول اين كشمكش ها، قدرت طلبان و سودجويان كه خوى استكبارى در وجودشان رشيه دوانيده است، از هر روشى بهره برده اند و حتى اگر منافع خويش را در زندگى آنان مى يافتند، آنان را نمى كشتند و چنانچه مصلحت خويش را در مرگشان مى ديدند، بى محابا بر زندگى شان دست تطاول مى يازيدند و خيمه هاى تجاوز و عيش و نوش خود را بر فراز استخوان هاى خرد شده آنان بنا مى كردند كه تاريخ از اين سرگذشت هاى اندوه بار، فراوان به ياد دارد.

كشتار و غارت آشكار و پنهان، حق كشى ها و زشتى هاى بى امان و پليدى ها و پلشتى هايى كه از سوى استكبار در طول سال ها به وقوع پيوسته و نفرتى كه در دل انسان هاى آزادانديش و وارسته نسبت به آنان هست، سند زنده رشدنايافتگى آنان به شمار مى رود. در مقابل، مظلوميّت و حقّانيت و راستى و درستى وصف ناپذيرى كه از جبهه حقّ در سينه تاريخ به يادگار مانده، نيكوترين سرانجامى است كه مستضعفان به آن رسيده اند.

هنگامى كه نبرد قهرمانانه شمارى اندك با قلب هاى سرشار از عشق به حقيقت را در صحراى كربلا در برابر انبوه عظيم سپاه شب پرستان كينه توز و بى هويت به نظاره مى نشينيم، مفهوم تاريكى و روشنايى، خوبى و بدى، حقّ و باطل و مستضعف و مستكبر را با روشنى هرچه بيشتر ادراك مى كنيم.

از داستان هاى زندگانى پيام آوران الهى و رهبران آسمانى و امامان و مصلحان و عالمان نيك سيرت و همه فرهيختگان و محرومان و مظلومان تاريخ كه براى دست يابى به آرمان ها و اهداف مقدس و فطرت خداجوى بشرى كوشيده و در اين راه رنج هاى بسيارى به جان خريده اند، مى توان پندهاى فراوانى آموخت و در زندگى به عنوان سرمشق از آن بهره مند شد. آنان كه هرگاه به پيروزى دست يافتند، زمينه هاى بندگى مردم را در برابر خدا فراهم آوردند و خود، پيشاپيش آنان در برابر خدا به خاك افتادند و هرگز درصدد هماوردى با آفريدگار جهان و زيرپا نهادن قوانين و فرمان هاى او برنيامدند. آن گاه نيز كه كارشان به شكست ظاهرى انجاميد، هيچ گاه سرخورده نشدند