اخلاقى بودن و مدينه فاضله بودن آمريكاست‌[١]. بيشترين و مهمترين مسئله‌اى كه اذهان راستگرايان مسيحى را طى دو دهه پنجاه و شصت به خود مشغول كرد، مسئله مبارزه با كمونيسم بود و اين مسئله‌اى است كه بعدها منبع مشروعيت و پايه‌هاى گسترش و پيشرفت اين اتحاديه را فراهم ساخت.

\*\*\*

دهه شصت با حمله صليبى مبارزه با كمونيسم آغاز شد، اين حمله را اتحاديه ملى اوانجيلى‌ها با تدارك برنامه‌هايى براى گردهماييهاى كليسايى‌اش كه از ١٤١ جمعيت و دهها ميليون پروتستانى را دربر مى‌گرفت، رهبرى و هدايت كرد. در سال ١٩٦١ كار مشترك اوانجيلى كه سلسله تحقيقات و پژوهشهايى تحت عنوان جواب مسيحى به كمونيسم بود، منتشر شد. بعدها اين مباحث جمع‌آورى و تبديل به كتاب شد. سپس فيلم كمونيسم روى نقشه را توليد و سازمان جوانان مسيح همايشى ضد كمونيستى منعقد كرد.

به درستى بايد گفت، راستگرايان مسيحى در سايه حمله صليبى خود به كمونيسم، تبديل به تكيه‌گاه مهمى براى دولت شدند و اين راه را براى اوانجيلى‌ها جهت دست يافتن به قدرت و فعاليتهاى سياسى هموار ساختند.[٢]. در مقابل احتمال پيروزى نامزد كاتوليكها، جان كندى در انتخابات رياست جمهورى سال ١٩٦٠ احساسات انقلابى اوانجيلى‌ها تحريك شد و خون آنها به جوش آمد، اين باعث شد، بيلى‌گراهام مبشر جوانان مسيح سخنرانى ويژه‌اى خطاب به ريچارد نيكسون معاون رئيس‌جمهور انجام و در آن هشدار دهد، مطمئن است كه نامزد دمكراتها كندى به آراء كاتوليكها دست نمى‌يابد، به همين دليل پيشنهاد داد، حزب جمهوريخواه، چهره‌اى مردمى- پروتستانى براى احراز پست رياست جمهورى معرفى كند و اين نامزد كسى نبود، جز والترگاد يكى از اعضاى كنگره كه قبل از ورودش به كنگره به عنوان مفبَلّفغ در چين فعاليت مى‌كرد. آنچه كه باعث اتفاق‌نظر ميان او و نيكسون مى‌شد، وجود دشمنيف صليبى نسبت به كمونيسم ميان اين دو بود.

از جهت ديگر، نماينده دمكراتهاى كاتوليك، كندى در برنامه‌هاى خويش توجه و پايبندى به اصل جدايى دين (كليسا) از دولت و مخالفت با هر نوع تأمين بودجه مدارس مذهبى توسط دولت و مخالفت با فرستادن هيأت ديپلماتيك به واتيكان را اعلام كرد و بدين وسيله باعث شد، پروتستانها و يهوديان ليبرال جذب كاتوليكها شوند[٣]. اتحاديه ملى اوانجيلى‌ها در مقابل حمله‌اى عليه نامزد كاتوليكها در همايشى كه در سال ١٩٦٠ در واشنگتن منعقد شد، تدارك ديد و عنوان كرد، كانديدا شدن كندى به مثابه دخالت خطرناك واتيكان در عرصه سياسى آمريكاست و كندى به عنوان رئيس‌جمهور قربانى كليساى كاتوليك خواهد شد.

به محض اينكه كندى به عنوان رئيس‌جمهور آمريكا انتخاب شد، سعى كرد، اوضاع و احوال را آرام كند و ترس و هراسهاى اوانجيلى‌ها را از بين ببرد. او به همراه دستيارانش در كاخ سفيد (بيش از آنچه كه آيزنهاور حضور مى‌يافت) در نماز افطار سالانه اوانجيلى‌ها حضور يافت و قبل از مسافرتش به آمريكاى لاتين در سال ١٩٦٢ كشيش بيلى‌گراهام را به كاخ سفيد دعوت كرد و با مزاح به او گفت: براى تو يوحناى پيامبر خواهم بود[٤].

اما اوانجيلى‌ها در همان سال (١٩٦٢) اولين طرح قانونى خود را جهت تصويب به نفع راستگرايان مسيحى تحت عنوان شهروند مسيحى ارائه دادند. هدف اين طرح آموزش حملات و رقابتهاى انتخاباتى به اوانجيلى‌ها بود و بدين وسيله توانستند، هزار نفر را در هفده ايالت جهت بررسى و تحقيق درباره هيأتهاى انتخاباتى در يك سازمان به خدمت بگيرند.

در سال ١٩٦٤ جناح راست مسيحى با كانديدا كردن گولد واتر وارد ميدان سياست شد، برنامه‌هاى انتخاباتى واتر بر تلاش جهت اصلاح دو قانون جهت لغو حكم دادگاه عالى در زمينه جلوگيرى از خواندن نماز در مدارس تمركز يافته بود. اما شكست حمله واتر، انعطافهايى را در جنبش راستگراى مسيحى طى نيمه دوم دهه شصت ايجاد كرد تا دوباره تمركز بر روى مبارزه با كمونيسم- به ويژه پس از گرفتارى آمريكا در زمان جانسون‌[٥] در باتلاق ويتنام- ادامه يابد و منجر به ظهور راست جديدى در زمان نيكسون در حزب جمهوريخواه شود كه مخالف و دشمن صليبى كمونيسم بود.

تغيير و تحولات اجتماعى و سياسى در دهه شصت انعطافهايى را طى تغيير و تحول جناح راست مسيحى ايجاد كرد. جنبش حقوق شهروند و ورود