ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٤٣ - باور نمى كنم

باور نمى كنم ...

ديگر تو را ميان باديه ها

سوار بر اسبى سپيد

يا ميان خيمه اى‌

كنار چشمه دورترين بيد

باور نمى كنم‌

تو حالا در كنار منى‌

در همين شهر

كه آدمهايش هر شب‌

سهم خود را از آسمان‌

همراه با زباله ها دور مى ريزند

و تمام آبى دريا را

ميان قوطى كنسرو مى خشكانند

و مريمهايش‌

زير نخلهاى معصيتى درد مى كشند

كه خرمايى به بار نمى آورد

و كودكان اين درد

نه در گهواره كه تا آستان گور آيتى تلاوت نمى كنند

و چقدر موسى ميان جويهاى سرگردان‌

بى گهواره اى‌

باور نمى كنم‌

ميان باديه ها باشى‌

سوار بر اسبى يال برافراشته در باد

وقتى كه دستهاى شهر

در انتظار گهواره و خرما

آسمان و دريا

بى تاب است!

كمال رستمعلى- قائمشهر