ماهنامه موعود - مؤسسه فرهنگى هنرى موعود عصر - الصفحة ٣٤ - رنگ خدايى به زندگى

رنگ خدايى به زندگى‌

مرضيه صمصامى‌

در آيه ١٣٨ «سوره بقره»، بحثى با عنوان صبغه الله مطرح شده است كه بيانگر يك اصل مهم و ضرورى دين است. بنابر آنچه در روايات متعدد از ائمه معصومان (ع) به ما رسيده است، همچنان كه در تفاسير مختلف شيعه، مثل تفاسير «الميزان» و «نمونه» آمده است، صبغه همان ايمانى است كه رنگ خدايى داشته باشد.[١]

در آيات قبل از آيه ١٣٨، از عموم پيروان اديان دعوت شده است كه از برنامه‌هاى همه انبيا تبعيّت كنند و اوّلين فرمانى كه به همه آنها داده مى‌شود، اين است كه تنها رنگ خدايى را بپذيرند كه همان ايمان و توحيد خالص است. قرآن با اين بيان، فرمان مى‌دهد كه همه رنگ‌هاى نژادى و قبيلگى و ساير رنگ‌هاى تفرقه انداز را بردارند و همگى به رنگ الهى در آيند.

در تفاسير آمده است كه در ميان مسيحيان معمول بود كه فرزندان خود را غسل تعميد مى‌دادند، گاه ادويه مخصوص زرد رنگى به آب اضافه مى‌كردند و مى‌گفتند:

اين غسل مخصوصاً با اين رنگ خاص، باعث تطهير نوزاد از گناه ذاتى‌اى كه از آدم به ارث برده است مى‌شود.

قرآن بر اين منطق بى اساس، خطّ بطلان مى‌كشد و مى‌گويد:

«بهتر اين است كه به جاى رنگ ظاهر و رنگ‌هاى خرافاتى و تفرقه‌اند از، رنگ حقيقت و خدايى را بپذيريد تا روح و جانتان از هر آلودگى پاك گردد.»[٢]