تاريخ آمدن ماشيح رازى است كه از بشر خاكى پوشيده است. ماشيح مى‌تواند هر لحظه يا هر روز بيايد؛ زيرا طبق آنچه گفته شده ماشيح در هر دوره‌اى اگرچه در خفاست، زنده و حاضر است. او هر لحظه آماده براى ظهور بوده و به محض آنكه از جانب الهى به او ابلاغ شود، ظاهر خواهد گشت.[١]

١١. تسريع كردن آمدن ماشيح‌

آمدن ماشيح و فرا رسيدن دوره نجات قبل از زمان نهايى را مى‌توان تسريع كرد. اوّلين و مهم‌ترين اعمالى كه باعث تسريع نجات مى‌شود توبه و بازگشت به سوى خداست و سرسپردگى (تسليم) به خداوند، پشيمانى ساده (ولى خالصانه) و تأسّف از خلاف‌هاى گذشته و تصميم قاطع براى بهبود رفتار در آينده يك توبه كامل است.

دادن صدقه نيز برابر با تمام عبادات شناخته شده است. ترحّم بر فقيران و مستمندان موجب برانگيختن ترحّم آسمانى از جانب خدا گشته و در نتيجه آمدن نهال نورسته داوود (ماشيح) و فرا رسيدن ايّام نجات را تسريع مى‌كند (ميشنه توراة).

و خداوند چنين مى‌فرمايد: عدالت را رعايت كرده و صدقه بدهيد؛ زيرا نجات من و ظهور صداقت من، نزديك است.[٢]

١٢. انتظار براى ظهور ماشيح‌

... اگرچه او تأخير كند (با اين حال) براى او منتظر باش؛ زيرا او مطمئنّاً خواهد آمد و دير نخواهد كرد.[٣]

و ولكن خداوند ... نموده كه به شما عنايت نمايد و رفعت خواهد نمود تا كه شما را مرحمت فرمايد زيرا كه خداوند، خداى حكم است. خوشا به حال كسانى كه اميدوار اويند.[٤]

صبر و انتظار براى ماشيح تنها يك صفت پسنديده نيست؛ بلكه يك فريضه مهمّ مذهبى است. يكى از بزرگ‌ترين علماى يهود در اين باره مى‌گويد: هر كس به آمدن ماشيح ايمان نداشته يا مشتاقانه در انتظار و چشم به راه او نباشد، نه تنها تمامى تورات را انكار كرده، بلكه تمامى انبياى بنى اسرائيل را از موسى به بعد منكر شده است. در اصول سيزده‌گانه ايمان يهودى آمده است: من با ايمان كامل به آمدن ماشيح اعتقاد دارم و اگرچه او تأخير كند با اين همه هر روز در انتظار او هستم كه بيايد.

ايمان به آمدن ماشيح و منتظر بودن براى او دو موضوع جداگانه هستند. ايمان داشتن تصديق و تأييد يك اعتقاد است، ولى منتظر بودن يعنى صبر و انتظار مشتاقانه و جدّى براى فرا رسيدن دوران نجات و فرج الهى است.

١٣. اميد و انتظار

همه چيز به اميد و انتظار (مقرّر) است.[٥] خداوند به آنهايى كه به او اميدوار هستند خوبى مى‌كند، به خداوند اميدوار باش، قوى قلب بوده و قلب خود را شجاع كن، اميد داشته و باز هم اميدوار باش از حالا تا ابد.

١٤. طلب كردن ماشيح‌

ايمان واقعى به گئولا (دوره نجات) به وسيله اميد و انتظار صميمانه براى نجات و مشتاقانه چشم به راه بودن ماشيح معلوم مى‌گردد. انسان براى دستيابى به چيزى كه واقعاً و از صميم قلب خواهان آن است آن را با خواهش و تمنّا طلب كرده و از هر گونه كوششى براى به دست آوردن آن دريغ نمى‌كند.

پى‌نوشت‌ها:

[١]. با استفاده از كتب عهد عتيق، ترجمه ويليام گلن قسّيس اكسى، چاپ مجمع سلطنتى ادين بورگ، ١٨٤٥ م.

[٢].Mashiah ماشِيَح لغتى عبرى به معناى منجى است.

[٣]. حزقيال، ٢٣: ٣٧.

[٤]. زكريّا، ٢: ١٣.

[٥]. اشعيا، ٢١: ٦٠.

[٦]. اشعيا، ٤: ٢؛ ميكاه ٣٠٤: ٤.

[٧]. زكريّا، ١٠: ٩.

[٨]. حزقيال ١٤: ٣٧- ١٢.

[٩]. اشعيا، ٥: ٣٥- ٦.

[١٠]. اشعيا، ٥٢: ٨.

[١١]. كتاب زوهر، ج ٢، ص ٨ الف.

[١٢]. اشعيا ٤: ١١- ٢.

[١٣]. تلمود بابلى سنهدرين، ص ٩٨، الف.

[١٤]. اشعيا، ٥٦: ١.

[١٥]. حبقوق، ٣: ٢.

[١٦]. اشعيا، ١٨: ٣٠.

[١٧]. برشيت ربّا، ٩٨: ١٤.

منبع: خطّ امان پژوهشى در موعود اديان، ص ١٥٧.