گفتند: يا رسول الله! برادر شما كيست؟ فرمودند: «على بن ابى طالب» سؤال شد: فرزند شما كيست؟ فرمودند: «مهدى است كه آن را (يعنى زمين را) از عدل و داد پر مى‌كند؛ همان‌گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد. سوگند به خدايى كه مرا به حق به عنوان بشير برانگيخت، اگر از عمر دنيا جز يك روز باقى نمانده باشد، خداى تعالى آن روز را آن‌قدر طولانى خواهد نمود تا فرزندم مهدى خروج كند. آن هنگام روح الله عيسى بن مريم پايين آمده و پشت سر او نماز خواهد خواند و زمين به نور پروردگارش روشن گرديده، سلطنت او به شرق و غرب عالم خواهد رسيد.»[١]

٢. از حذيفه نقل است كه گويد: رسول اكرم (ص) فرمودند:

«مهدى مردى از فرزندان من است كه صورت وى مانند ستاره درخشان است.»[٢]

٣. و باز از حذيفه منقول است كه رسول اكرم (ص) فرمودند:

«مهدى مردى از فرزندان من است. صورتش مانند ستاره درخشنده است. رنگش، رنگِ عربى و جسم او، جسمِ اسرائيلى‌[٣] است. زمين را از عدل و داد پر مى‌كند؛ چنان كه از ظلم و جور پر شده باشد. اهل آسمان و پرندگان هوا به حكومت وى راضى هستند. او بيست سال فرمان خواهد راند.»[٤]

٤. از حضرت باقر (ع) از پدران گرامى‌شان از اميرمؤمنان (ع) نقل شده كه فرمودند: «رسول اكرم (ص) فرمودند:

«مهدى از فرزندان من است. او را غيبتى است كه بر اساس آن براى مردم سرگردانى خواهد بود؛ در اين سرگردانى گمراه مى‌شوند. آنگاه ذخيره انبياى حضرت مهدى (عج) را خواهد آورد تا زمين را از عدل و داد پر كند، آن گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.»[٥]

٥. قندوزى حنفى از ابوبصير، از امام جعفر صادق (ع) از پدران بزرگوارشان، از مولا اميرمؤمنان، على بن ابى طالب (ع) نقل مى‌كند كه آن حضرت از قول رسول اكرم (ص) چنين فرمودند:

«مهدى از فرزندان من است. نام او نام من و كنيه او كنيه من است. او شبيه‌ترين مردمان به من از حيث خلق و خُلق است. او را غيبتى است كه بر اساس آن مردم در سرگردانى خواهند بود؛ چندان كه در آن امّت‌ها گمراه مى‌شوند. در آن هنگام وى مانند شِهاب رخشان ظاهر گرديده زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان‌گونه كه از ظلم و جور پر شده باشد.»[٦]

٦. علّامه مجلسى از شيخ مفيد، از ابوايّوب انصارى نقل مى‌كند كه گويد:

رسول خدا (ص) در بيمارى رحلت به حضرت فاطمه زهرا (س) چنين فرمودند:

«سوگند به آنكه جانم در دست اوست، شكّى نيست كه براى اين امّت مهدى خواهد آمد، او- سوگند به خدا- از فرزندان تو خواهد بود.»[٧]

پى‌نوشت‌ها:

[١]. فرائد السمطين، ج ٢، ص ٣١٢.

[٢]. كنز العمّال، ج ٧.

[٣]. دو فرزند حضرت ابراهيم، اسماعيل و اسحاقند. نژاد عرب به اسماعيل و يعقوب (اسرائيل) و فرزندانش به اسحاق نسبت داده مى‌شوند. بنابر اين معناى حديث اين مى‌شود كه: آن حضرت از دو جهت به ابراهيم (ع) انتساب دارند: اندام و چهره.

[٤]. عقد الدّرر، باب سوم.

[٥]. فرائد السّمطين، ج ٢، ص ٣٣٥.

[٦]. ينابيع المودّة.

[٧]. بحارالأنوار، ج ٥١، ص ٦٧.

منبع: امام مهدى (ع) از ولادت تا ظهور، صص ٦٣، ٦٩ و ٧٢.