آداب سفره غذا - پارسا، الهام؛پوریزدی، رحمت - الصفحة ٤١ - غذای دور همی
دستها بر آن بسیار باشد. جمعی غذا بخورید و پراکنده نباشید؛ چرا که برکت در اجتماع است».[١]
راوی گوید: هرگاه امام رضا٧سفرهاش را میگستراند بردگان و غلامانش و حتی دربانان و تیمارگران حیوانات را نیز کنار سفره با خود مینشاند».[٢]
در سنت رسول خدا٦ نقل شده است که آن حضرت تا آنجا که امکان داشت به تنهایی غذا نمیخورد».[٣]
البته در غذای دورهمی باید دقت کرد که با چه کسی یا کسانی غذا میخوریم. دراینباره از امام سجاد٧ چنین نقل شده است:
«به امام سجاد٧گفتند: تو از مردم نسبت به مادرت فرمانبردارتری [نیکوکارتری] ولی ما ندیدیم که با وی غذا بخوری. فرمود: ميترسم دستم به لقمهاى برود كه چشم مادر به آن بوده و عاق او شوم».[٤]
[١]. «أَحَبُ الطَّعَامِ إِلَى اللَّهِ مَا كَثُرَتْ عَلَيْهِ الْأَيْدِي» . بحار الانوار، ج ٥٩، ص ٢٩٠. «كُلُوا جَمِيعاً وَلَا تَفَرَّقُوا فَإِنَّ الْبَرَكَةَ فِي الْجَمَاعَةِ». بحار الانوار، ج ٥٩، ص ٢٩١.
[٢]. «... أَجْلَسَ مَعَهُ عَلَى مَائِدَتِهِ مَمَالِيكَهُ وَمَوَالِيَهُ حَتَّى الْبَوَّابَ السَّائِس». عیون الاخبار الرضا٧، ج ٢، ص ١٨٤.
[٣]. «كَانَ لَا يَأْكُلُ وَحْدَهُ مَا يُمْكِنُه». مکارم الاخلاق، ص ٣١.
[٤]. «... قَالَ أَخَافُ أَنْ تَسْبِقَ يَدِي إِلَى مَا سَبَقَتْ عَيْنُهَا إِلَيْهِ فَأَكُونَ قَدْ عَقَقْتُهَا». مکارم الاخلاق، ص ٢٢١.