است كه در كامم كنند و مرا بكشند، ولى يا ابا عبد اللَّه هيچ كس همچون تو روزى در پيش ندارد كه سى هزار نفر دور تو را ميگيرند و ادّعا ميكنند كه از امّت جدّ ما محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم هستند و دين اسلام را بر خود مى‌بندند و همه براى كشتن تو و ريختن خون تو و هتك احترام تو و اسيرى بچّه‌ها و زنان تو و تاراج اموال تو همدست ميشوند و چون چنين كنند خداوند لعنت خود را بر بنى اميّه فرو فرستد و آسمان خون و خاكستر بر سر مردم ببارد، و همه چيز بحال تو گريان شود حتّى حيوانات وحشى در بيابانها و ماهيها در درياها.

و جماعتى مرا حديث كردند كه از جمله آنان همان افرادى است كه قبلا اشاره كردم، از عمر نسّابه رضوان اللَّه عليه كه او در پايان كتاب (الشّافي في النّسب‌] از جدّ خود محمّد بن عمر نقل كرده است كه از پدرم عمر بن على بن ابى طالب شنيدم كه بفرزندان عقيل: (دائيهاى من) ميگفت:

چون برادرم حسين در مدينه از بيعت يزيد خوددارى نمود، من‌