علىّ بن موسى بن جعفر بن محمّد بن طاوس گرد آورنده اين كتاب گويد: سپس آن حضرت صلوات اللَّه عليه با اهل و عيال بشهر مدينه كوچ كرد نگاهى بخانه‌هاى فاميل و مردان خانواده‌اش انداخت ديد آن خانه‌ها با زبان حال همه نوحه‌گرند و اشك ميريزند كه حمايت‌كنندگان و مردانشان از دست رفته و مانند مادرهاى داغديده گريه ميكنند و از هر رهگذرى جوياى حال آنان مى‌شود و بر كشته‌گانشان غصّه‌ها ميخورند و فرياد وا مصيبتا از آن‌ها بلند است و ميگويند: اى مردم مرا در اين نوحه‌سرائى و ناله معذورم بداريد و مرا در اين مصيبتهاى بزرگ همدستى كنيد كه آن مردمى كه من در فراق آنان گريه ميكنم و بمكارم اخلاقشان دلداده‌ام انيس شبانه روزى من بودند و نور شبها و سحرهاى تار من بودند و مايه شرافت و