انتظار در تأخير دشمنى ما اهل بيت از كسى كه با ديده بغض و دشمنى و توهين و كينه‌جوئى بر ما نگريست و پس از اين همه، بدون اينكه خود را گنهكار به بينى و بزرگى اين عمل را درك كنى ميگوئى‌

كاش بودند بگفتندى شاد		دست تو درد مبيناد يزيد

در حالى كه با چوب دستى اشاره بدندانهاى ابى عبد اللّه سرور جوانان اهل بهشت ميكنى و با چوب دستى خويش دندانهاى حضرت را ميزنى چرا چنين نگوئى؟ تو كه پوست از زخم دل ما برداشتى و ريشه ما را درآوردى با اين خونى كه از خاندان محمّد صلّى اللَّه عليه و آله و ستارگان درخشان روى زمين از اولاد عبد المطّلب ريختى يزيد، پدرانت را بانگ ميزنى بگمانت كه صدايت بگوششان ميرسد بهمين زودى بجائى كه آنان هستند خواهى رفت و آن وقت آرزو خواهى كرد كه اى كاش دستت چلاق بود و زبانت لال و چنين حرفى نميزدى و كارى كه كرده‌اى نميكردى بار الها حقّ ما را