(١) و همسرى كه شوهرش را آزار و اذيت نمايد، خداوند هيچ يك از اعمال نيك و نمازهاى او را نپذيرد به طورى كه اگر آن زن همه عمر خود را روزه بگيرد و شبها را به عبادت بپردازد و بندگانى را از قيد بردگى برهاند و همه اموال خود را در راه خدا انفاق نمايد، باز هم نزد خدا پذيرفته نخواهد شد مگر اين كه به يارى شوهرش شتابد و او را از خود خرسند سازد و در غير اين صورت نخستين كسى باشد كه وارد دوزخ شود. پس آنگاه رسول خدا ٦ فرمود: اگر مرد نيز چنين رفتارى در پيش گيرد و همسرش را مورد آزار و ستم قرار دهد، همين مجازات و كيفر برايش خواهد بود.

و هر كه به صورت مسلمانى سيلى بزند، خداوند در روز قيامت استخوانهاى او را درهم شكند و سپس آتش را بر او چيره سازد و در حالى كه دستهايش با زنجير به گردنش بسته شده به محشر درآيد تا اينكه وارد دوزخ شود.

(٢) و هر كه شب را به صبح رساند در حالى كه در فكر دغل بازى و نيرنگ زدن به برادر مسلمانش باشد، در واقع شب را با خشم خداوند سپرى كرده است و در روز نيز مورد خشم الهى خواهد بود تا اينكه توبه نمايد و از آن فكر (پليد) دست بردارد. در غير اين صورت، اگر بميرد بر غير دين اسلام از دنيا رفته است. پس آنگاه رسول خدا ٦ فرمود: هان! كسى كه با مسلمانى دغل بازى و نادرستى نمايد، مسلمان به شمار نيايد. پيامبر اين سخن خود را سه بار تكرار فرمود.

و هر كه تازيانه‌اى در دسترس حاكم ستمگرى بنهد، خداوند در روز رستاخيز آن تازيانه را به صورت مارى درآورد كه طول آن شصت هزار ذراع باشد و در آتش دوزخ آن مار را به طور دائمى بر او- كه براى هميشه در آنجا خواهد بود- چيره سازد.

و هر كه به غيبت برادر مسلمان خود پردازد، روزه‌اش باطل شود و وضويش بشكند و اگر بر اين حال بميرد، در حالى مرده است كه حرام خدا را حلال دانسته است.

و هر كه براى سخن چينى بين دو تن گام بردارد، خداوند در قبر، آتشى را بر او چيره نمايد كه تا برپايى روز رستاخيز او را بسوزاند و چون از قبر بيرون آيد، خداوند اژدهايى را بر او چيره سازد كه گوشت بدن او را بگزد تا اينكه زمان ورود به دوزخش فرا رسد.

و هر كه خشم خود را فرو برد و از تقصير برادر مسلمان خود درگذرد و بردبارى پيشه سازد، خداوند فرازمند اجر شهيد را به او ارزانى دارد.