(١) و هر كه رياكارانه و براى خودنمايى و آوازه خواهى، خانه‌اى را بنا نمايد، در روز قيامت آن خانه را تا طبقه هفتم زمين بر دوش خواهد كشيد و سپس آن خانه به صورت حلقه‌اى آتشين بر گردن او آويخته شود و سپس در آتش دوزخ سرنگون گردد.

راوى گويد: عرض كردم: يا رسول اللَّه، انسان چگونه خانه‌اى را رياكارانه و براى خود نمايى بنا مى‌كند؟ پيامبر ٦ فرمود: منظور اين است كه خانه‌اى بسازد كه فراتر از شأن و نياز او باشد يا براى فخر فروشى و پز دادن به ديگران باشد.

و هر كه در دستمزد كاركن و كارگر خود ستم روا دارد و حقّ واقعى او را نپردازد، خداوند عمل او را از ريشه تباه سازد و بوى بهشت را بر او حرام نمايد با اينكه بوى بهشت از مسافت پانصد سال راه به مشام مى‌رسد.

(٢) و هر كه زمين همسايه خود را غاصبانه هر چند به اندازه يك وجب باشد تصرّف كند، خداوند فرازمند در روز رستاخيز آن را تا هفتمين طبقه زمين چون حلقه‌اى آتشين سازد و به دور گردن او بپيچد تا آنكه او را داخل دوزخ نمايد.

و هر كه قرآن را فرا گيرد و دانسته آن را به فراموشى سپارد، خداوند را در روز رستاخيز ملاقات نمايد در حالى كه او به جذام گرفتار آمده و به غل و زنجير كشيده باشند و خداوند به ازاى هر آيه‌اى كه ياد گرفته و سپس به فراموشى سپرده، مارى ويژه او بر او مسلّط سازد.

و هر كه قرآن را فرا گيرد ولى مطابق دستورات آن رفتار ننمايد و دوستى دنيا و زرق و برق آن را بر آخرت ترجيح دهد، سزاوار خشم خداوند فرازمند است و در شمار يهوديان و مسيحيانى خواهد بود كه دستورات كتاب خدا را پشت سر انداختند و هيچ اعتنائى به آن نكردند.

(٣) و هر كه به زنى كه بر او حرام است از پشت يا به مرد يا پسرى تجاوز نمايد، خداوند فرازمند روز رستاخيز او را با بويى كه از بوى مردار بدتر است محشور نمايد به طورى كه اهل محشر از بوى بد او در رنج و اذيت باشند تا زمانى كه داخل جهنّم شود. و خداوند هيچ توبه و فديه‌اى را از او نمى‌پذيرد و همه اعمال او را تباه سازد و او را در تابوتى كه با ميخهاى آهنين كوبيده شده قرار دهد و آن قدر شمشيرها بر او كوبند كه پيكرش با آن ميخهاى آهنين درهم آميزد و عذابش آن چنان سخت و طاقت‌