هفتگانه براى او آمرزش جويند؛ (١) هر كه چهارده روز از ماه شعبان را روزه بدارد، بر چهارپايان و درندگان و حتّى ماهى‌هاى درياها الهام شود كه براى او آمرزش جويند؛ هر كه پانزده روز از ماه شعبان را روزه بدارد، پروردگار بزرگمند ندا در دهد كه به بزرگى‌ام سوگند كه تو را با آتش دوزخ نسوزانم؛ هر كه شانزده روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هفتاد درياى آتش بر او خاموش شود؛ هر كه هفده روز از ماه شعبان را روزه بدارد، درهاى دوزخ از او به زنجير كشيده شود؛ هر كه هيجده روز از ماه شعبان را روزه بدارد؛ همه درهاى بهشت بر روى او گشوده شود؛ هر كه نوزده روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هفتاد هزار كاخ از مرواريد و ياقوت در بهشت به او ارزانى شود؛ هر كه بيست روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هفتاد هزار حور العين را به همسرى او دهند؛ هر كه بيست و يك روز از ماه شعبان را روزه بدارد، فرشتگان بر او خوشامد گويند و بال‌هاى خويش را بر او كشند و سايند؛ هر كه بيست و دو روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هفتاد هزار جامه از «سندس» و «استبرق» بر او پوشانند؛ هر كه بيست و سه روز از ماه شعبان را روزه بدارد، هنگام بر آمدن از گورش او را چهارپايى رخشان دهند و بر آن سوار شود و پروازكنان به سوى بهشت آيد؛ هر كه بيست و چهار روز از ماه شعبان را روزه بدارد، شفاعت او در باره هفتاد هزار يكتاپرست پذيرفته آيد؛ هر كه بيست و پنج روز از ماه شعبان را روزه بدارد، بيزارى از دورويى به او ارزانى شود؛ (٢) هر كه بيست و شش روز از ماه شعبان را روزه بدارد، گذرنامه عبور از پل صراط را براى او نويسد؛ هر كه بيست و هفت روز از ماه شعبان را روزه بدارد، خداوند امان‌نامه از آتش را براى او نويسد؛ هر كه بيست و هشت روز از ماه شعبان را روزه بدارد، رخسارش تابناك گردد؛ هر كه بيست و نه روز از ماه شعبان را روزه بدارد، به خشنودى بزرگ خداى گرامى و شكوهمند دست يابد؛ هر كه سى روز از ماه شعبان را روزه بدارد، جبرئيل ٧ از پيشگاه عرش او را ندا دهد: اى مرد! كردارى تازه را از سر گير كه بى‌گمان گناهان پيشين و پسين تو بخشيده شد و خداوند گرامى و بزرگ فرمايد: اگر گناهان تو به شماره ستارگان آسمان و قطره‌هاى باران‌ها و برگ‌هاى درختان و به تعداد شن و شبنم و روزهاى دنيا باشد، بى‌گمان تو را بخشيدم؛ و پس از روزه‌دارى شما در ماه شعبان، اين كار بر خدا گران نيست.

ابن عبّاس گويد: اين پاداش از آن ماه شعبان است.