ديوانگى و جذام و پيسى و فتنه دجّال و عذاب گور آسودگى يابد و پاداشى همانند پاداش خردمندان توبه‌گر باز گشته، براى او نوشته شود و در ميان گروه نخستين عبادت پيشگان نامه كردارش به دست راستش داده شود؛ (١) هر كه پنج روز از ماه رجب را روزه بدارد، بر خداست كه روز رستاخيز او را شادمان سازد و او را در روز رستاخيز در حالى برانگيزد كه رخسارش همچون ماه شب چهارده است و به تعداد انبوهى از شن‌ها براى او پاداش و حسنه باشد و بدون حسابرسى به بهشت در آيد و گفته آيد كه هر چه از پروردگارت مى‌خواهى آرزو كن؛ هر كه شش روز از ماه رجب را روزه بدارد، در حالى از گورش برآيد كه نورى سپيدتر از نور خورشيد در رخسارش بدرخشد و جز اين، نورى ديگر به او داده شود كه بر همگان در روز رستاخيز نور رساند و در روز رستاخيز در زمره امان يافتگان برانگيخته شود تا آنگاه كه بدون حسابرسى از پل صراط بگذرد و از [كيفر] آزار رسانى به پدر و مادر و گسستن پيوند خويشاوندان امان يابد؛ هر كه هفت روز از ماه رجب را روزه بدارد، پس همانا درهاى دوزخ كه هفت در است خداوند در برابر هر يك روز روزه‌دارى، يكى از درها را از او به زنجير كشد و ببندد و پيكرش را بر آتش حرام سازد؛ هر كه هشت روز از ماه رجب را روزه بدارد، پس همانا بهشت را كه هشت در است، خداوند در برابر هر يك روز روزه‌دارى درى را بر او باز گشايد و به او فرمايد: از هر در بهشت كه خواهى به درون آى؛ هر كه نه روز از ماه رجب را روزه بدارد، از گورش برآيد در حالى كه «لا إله إلّا اللَّه» را ندا در دهد و جز به بهشت رو نكند و از گورش در حالى برآيد كه در رخسارش نورى باشد كه براى همگان بدرخشد تا آنجا كه گويند: به راستى كه او پيامبرى برگزيده است. و همانا كمترين چيزى كه به او ارزانى شود اين است كه بدون حسابرسى به بهشت درآيد؛ هر كه ده روز از ماه رجب را روزه بدارد، خداوند دو بال سبز آراسته به مرواريد و ياقوت بر او نهد كه همانند نور گذرنده از پل صراط به سوى بهشت پرواز كند و خداوند گناهانش را به حسنات برگرداند و در زمره مقرّبين عدالت‌گر خدا نوشته شود و گويى كه صد سال (و در برخى نسخه‌ها هزار سال) شكيبا و پايدار و حسابگرانه خدا را عبادت نموده است؛ (٢) هر كه يازده روز از ماه رجب را روزه بدارد، خداوند در روز رستاخيز هيچ بنده‌اى را برتر از او ندارد جز آن كس كه همانند او و يا فزون‌تر از او روزه داشته است؛ هر كه دوازده روز از ماه رجب را روزه بدارد، در روز رستاخيز دو جامه سبز از «سندس» و «استبرق» بر او بپوشانند و آن دو را بيارايند و اگر يكى از آن دو جامه را به دنيا آورند، ميان شرق و غرب را پرتو افشاند و دنيا خوشبوتر از مشك گردد؛ هر كه سيزده روز از ماه رجب را روزه بدارد، در روز رستاخيز سفره (ميز غذاخورى) از ياقوت سبز در سايه عرش الهى‌