سلوك دانشجويى - محدثى، جواد - الصفحة ٦١
ناتوانى خويش را در عرصه انديشه، با خواندن آثار غنى جبران كنيم و توانا شويم.
از هر كس هم عذر «اهل مطالعه نيستم» پذيرفته باشد، از دانشجو پذيرفته نيست، چرا كه تار و پود حيات دانشجويى، با علم و كتاب و استاد و بحث و مطالعه و پرسش و كاوش آميخته است و خواندن، جزو خميرمايه زندگى جوانان ما در اين مقطع از تحصيلات و زندگى و عمر است.
از ديگرسو، براى انبوه كتابهاى بى شمار و جديد و خواندنى هم بايد فكرى كرد و چارهاى انديشيد، چون قطعاً به خواندن همه خواندنىها نمىرسيم. چه راهى مىماند؟ جز انتخاب و بهْ گزينى و اولويت بندى؟! اين نوعى به بهرهورى رساندن ساعات عمر و «مديريت زمان» است. بدون اين گزينش و مديريت، ظرفيت ذهنى ما از آنچه كه ضرورى و مفيد و اولويت دار نيست پر مىشود و جا و زمينه و فرصت براى «اولويتهاى مطالعاتى» باقى نمىماند.
از همين جا، لزوم بهرهگيرى از متد و روش آشكار مىشود، چون مطالعه روشمند، بازدهى بيشترى دارد و كتابخوانى بدون اصول و ضوابط و روش درست، ضايعات فكرى و وقتى پيش مىآورد و ... چه بسيار انسانها كه از بيهودگى آنچه در گذشته خواندهاند، يا نادرست بودن روش كار كتابخوانى، گله مندند و متأسف. ولى، حسرت مشكلى را حل نمىكند.
به جاى آنكه كتاب، شمار را غافلگير كند و وقت شما را در سلطه خويش بگيرد، «قدرت انتخاب» را از دست ندهيد، مطالعه «فعال» داشته باشيد نه «انفعالى»، گزينشى عمل كنيد نه از دم و كيلويى!
وقتى در هر كارى، داشتن روش، مسير، برنامه و طرح، كارساز و مفيد است، چرا در مطالعه نباشد؟ سير مطالعاتى و طرح مطالعاتى و راهنماى كتابخوانى و مشاوره درباره اينكه چه بايد خواند و چگونه و چه مقدار و درباره كدام موضوع و ... نشانه ارزششناسى درباره عمر و جوانى و نعمت