سلوك دانشجويى
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
سلوك دانشجويى - محدثى، جواد - الصفحة ٥٠
شيرين است، بهره مىگيريم.
چرا از خود درخت و ريشههايش غافل باشيم؟
آيا اگر كسى قداست «كعبه» و حرمت «مدينه» و الهام بخشى «كربلا» را بشناسد، آيا دلباخته «پاريس و لندن» و مفتون «مسكو» و «واشنگتن» و مجذوب «ژاپن» و «سوئد» مىشود؟ منظور، معمارى و ساختمان و صنعت و تكنولوژى نيست، محتواى فرهنگى و غناى انديشه است.
از خاك پربركتِ «ايمان»، شجره طيبّهاى مىرويد كه ريشه در خاك دارد و شاخه در آسمان، و سايه و ميوهاش نيز گسترده است و سالم و شيرين.
با اين ريشه و شاخه و ثمر، بيگانه نباشيم! ...