سلوك دانشجويى - محدثى، جواد - الصفحة ٧٠
شمار آيد، اما در صورتى كه با پاكدامنى، نجابت و تقوا در تعارض قرار نگيرد.
با غفلت از اصالت خانوادگى و تربيت و اخلاق پدر و مادر و عفافِ خود دختر، هيچ تضمينى براى پيدايش بنيان استوار يك خانواده و كانون صلح و صفا و آبرومندى نيست.
سنتهاى دينى و ملى را نبايد ناديده گرفت.
به صلاح ديد و مصلحتشناسى والدين و افراد دلسوز هم نبايد بىاعتنايى كرد.
فرهنگ خودى ما، به اصول خوبى آميخته وبر پايههاى متينى استوار است، به شرط آن كه آن را در مقابل فرهنگ بيگانه و وارداتى قرار ندهيم و به «آنچه خود داريم» به ديده حقارت نگاه نكنيم و كنار نگذاريم!
سستى بنيان خانوادهها را بيشتر در ميان كسانى مىتوان يافت كه به اصول مكتبى و ارزشهاى فرهنگ خودى بىاعتنا يا از آنها بىخبر و بيگانه يا گريزان باشند.
*** بارى ... ازدواج، تنها در آمدن از «تنهايى» نيست،
بلكه رسيدن به «همدلى» و «همراهى» و «همروحى» است.
چه كسى گفته كه بايد محبّت را حراج كرد و به قيمت مفت يا ارزان، آن را نثار اين و آن كرد و خانه دل را به ملكيّت يا اجاره كسى داد كه «حريم دل» را پاس نمىدارد و دلدار مناسبى نيست؟
خانه را اگر خالى نگه داريم، بهتر از آن است كه آن را به يك ناشناس، دزد، كجدست، آدم عوضى و نا لايق اجاره دهيم.
ازدواج، سپردن «خانه دل» به يك «شريك مادام العمر» است.
در انتخاب اين شريك، بيشتر دقت كنيم.