سلوك دانشجويى - محدثى، جواد - الصفحة ٤٢
- دوست خود را زياد عتاب و سرزنش نكنيد، كه «كينه» مىآورد.
- دوست واقعى كسى است كه عيب دوست خود را در نهان و به خود او بگويد، نه آشكارا و نزد ديگران.
- خداوند، تداوم دوستىها را دوست دارد، پس بر دوستىهاى خود استمرار بخشيد.
- محبت و دوستى خود را بىجا و بىمورد مصرف نكنيد، كه اينگونه دوستىها در معرض گسستن است.
- حق دوستان خود را به بهانه دوستى و رفاقت، ضايع نكنيد.
- افراد را بيازماييد، آنگاه از آنان دوست برگزينيد.
- حسن خلق، موجب افزايش دوستان مىشود و بداخلاقى انسان را تنها مىسازد.
- با فرومايگان دوست نشويد، چون بر خوشيها و نعمتهاى شما حسد مىورزند و در گرفتارىها زبان به ملامت مىگشايند.
- همنشينى و دوستى با احمق، عذاب روح است.
- از دوستى با كسى كه فكرش خوب، ولى عملش بد است بپرهيز، چرا كه انسان را با همنشين مىشناسند.
- كسى كه به فرومايگان و شروران و بدان نزديك شود، مورد اتّهام قرار مىگيرد.
همه اين نكتههاى نغز و رهنمودهاى كاربردى، از سخنان امام سالكان، حضرت على عليه السلام است.
بارى ... ناگفته نماند كه همه اين دوستىها و رفاقتها وقتى ارزشمند است و قابل تحسين و تقديس، كه مبناى صحيح و عقلايى و دينى داشته باشد و آلوده به گناه و بيرون از دايره آيين وحى و رضاى خدا نباشد و تا هست، چنين باد!