در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤١ - فصل دوم جمعآورى قرآن در عصر رسول خدا(ص)

هركس فاتحة الكتاب را هنگامى كه قرآن را باز مى‌كند، ملاحظه كند، مثل كسى است كه شاهد فتحى در راه خدا بوده است و هر كس خاتمه قرآن را هنگام ختم قرآن مشاهده كند، مثل كسى است كه شاهد غنايم بوده است.

معناى اين حديث آن است كه: قرآن در زمان رسول خدا (ص) به صورت مجموعه‌اى مدوّن و مرتّب شناخته مى‌شده است.

از محمد بن كعب قرظى روايت شده است:

از كسانى كه در حيات رسول الله (ص) قرآن را ختم مى‌كردند: عثمان، على (ع) و عبدالله بن مسعود بودند.[١]

مرحوم طبرسى مى‌نويسد:

جمعى از صحابه از قبيل عبدالله بن مسعود، ابى بن كعب و ديگران، چندين بار قرآن را در حضور پيامبر اكرم (ص) ختم كردند.[٢]

و روايت شده است:

آن حضرت (ص) به عبدالله بن عمرو بن عاص دستور داد كه در هر هفت، يا سه شب، يك بار قرآن را ختم كند و او در هر شب، يك بار قرآن را ختم مى‌كرد.[٣]

[١] -. الجامع لاحكام القرآن: ١/ ٥٨.

[٢] - مجمع البيان: ١/ ٨٤.

[٣] - سنن دارمى: ٢/ ٤٧١؛ سنن ابى داوود: ٢/ ٥٤؛ الجامع الصحيح( سنن ترمذى): ٥/ ١٩٦؛ مسند احمد: ٢/ ١٦٣.