در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٠ - قسم سوم رواياتى كه بر زياده دلالت مىكنند

إنْ هذانِ لساحرانِ‌، همانند اين قول است: إن زيدٌ لمنطلقٌ. در اين جا لام فارقه آمده است تا بين إنْ نافيه و إنْ مخفّفه از ثقليه فرق بگذارد.[١]

بنابراين، هيچ اشكالى بر اين آيه وارد نيست و هيچ اشتباهى به وسيله كاتبان رخ نداده است.

فخر رازى مى‌نويسد:

از آن‌جا كه نقل اين قرائت، همانند نقل تمام قرآن، متواتر و مشهور است، اگر قايل به غلط بودن آن بشويم، اين حكم به تمام قرآن سرايت مى‌كند و در نتيجه تمام قرآن متواتر، محلّ ايراد واقع مى‌شود و اين باطل است.[٢]

قسم سوّم: رواياتى كه بر زياده دلالت مى‌كنند.

١- از عبدالرحمن بن يزيد روايت شده است:

عبدالله بن مسعود، معوذتين را از مصحف خود حذف مى‌كرد و مى‌گفت: اين دو، جزء قرآن نيستند.[٣]

٢- روايت شده است كه:

[١] - الكشاف: ٣/ ٧٢.

[٢] - التفسير الكبير: ٢٢/ ٧٥.

[٣] - مسند احمد: ٥/ ١٢٩؛ الآثار: ١/ ٣٣؛ التفسير الكبير: ١/ ٢١٣؛ مناهل العرفان: ١/ ٢٦٨؛ الفقه على المذاهب الاربعه: ٤/ ٢٥٨؛ مجمع الزوائد: ٧/ ١٤٩.