جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٦٧ - مقتضاى تحقيق در اين بحث

زدودن پيرايه‌هاى خرافه از پيكر دين و مذهب و دفع شبهه‌ها و بدعتها، مهمترين رسالت الهى روحانيان و عالمان دينى است. تا جائى كه سرباز زدن از انجام اين وظيفه آنان را از جايگاه رفيع معرفت و خشيت به ورطه سقوط دورى از رحمت حق مى‌كشاند.

«إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى‌ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ» (البقرة: ١٥٩).

كتمان كننده گان آنچه ازآيات و هدايات كه نازل كرده‌ايم و براى بشر بيان نموده‌ايم، مورد لعنت خدا و همه لعن كننده‌گان عالم هستند.

النبي الأكرم:

«إذا ظهر البدع في امّتي فليظهر العالم علمه. فمن لم يفعل فعليه لعنة اللَّه» (الوسائل ج ١١ ص ٥١٠ ح ١).

هنگامى كه بدعت ميان امت من آشكار شود عالم يدن بايد علم خود را اظهار كند، و اگر چنين نكند لعنت خدا براو باد.