جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت
(١)
مقدمه
٧ ص
(٢)
مسأله وجود فرزند براى حضرت حجت (عجل اللَّه تعالى فرجه)
٩ ص
(٣)
آيا امام زمان (عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) داراى فرزند است؟
١١ ص
(٤)
نظريه شيخ طوسى قدس سره
١١ ص
(٥)
بررسى موضوع بر اساس قاعده
١٢ ص
(٦)
تحقيق در روايات خاصّه
١٥ ص
(٧)
بررسى طرق روايت و أسناد آن
١٥ ص
(٨)
دفع اشكال عدم حجيت خبر واحد در عقائد
٢٢ ص
(٩)
ادعاى رؤيت و نقل حكم از حضرت حجت (عجل اللَّه تعالى فرجه)
٢٧ ص
(١٠)
معيار مشروعيت اسناد بناى مسجد يا عبادت خاص به دستور امام زمان چيست؟
٢٩ ص
(١١)
آيا ادّعاى رؤيت و أخذ دستور از امام عصر در زمان غيبت كبرى مشروعيت دارد؟
٣٠ ص
(١٢)
تحقيق فقهى در نصوص مقام
٣١ ص
(١٣)
توجيه و حلّ اختلاف نصوص
٣٢ ص
(١٤)
روايات شناخت حضرت هنگام تشرف
٣٣ ص
(١٥)
بهترين توجيه و تنها راه حل اختلاف نصوص
٣٦ ص
(١٦)
دستور امام زمان در زمان غيبت كبرى از چه راهى اثبات مى شود؟
٣٦ ص
(١٧)
آيا قاعده تسامح در أدله سنن در نقل مستحبات از امام زمان جارى مى شود؟
٣٧ ص
(١٨)
يك توجيه غير وجيه
٣٨ ص
(١٩)
اشكالى ديگر و جوابى متقن
٣٩ ص
(٢٠)
كسى كه بدون حجت شرعى دستورى از امام زمان نقل و ترويج مى كند چه حكمى دارد؟
٤١ ص
(٢١)
وظيفه عموم مؤمنين نسبت شخص مزبور چيست؟
٤٢ ص
(٢٢)
آيا عريضه نويسى به دليل شرعى ثابت است؟
٤٣ ص
(٢٣)
مسجد مقدّس جمكران
٤٥ ص
(٢٤)
سند مسجد مقدّس جمكران
٤٧ ص
(٢٥)
ترجمه و شرح خبر جمكران
٥٤ ص
(٢٦)
ملاقات حسن بن مثلة با امام عصر (عجل اللَّه تعالى فرجه الشريف) در بيدارى بود
٥٥ ص
(٢٧)
اى شيخ حسن آن پيراهن و شلوار مال تو نيست لباس خود را بپوش!!
٥٥ ص
(٢٨)
مشاهده حضورى امام زمان نشسته بر أريكه امامت و باخضر نبى و جمعى از صديقين در محضر حضرت
٥٦ ص
(٢٩)
فرمان امام به بازستانى منافع وقف از حسن بن مسلم و امر به صرف آن براى بناى مسجد جمكران
٥٦ ص
(٣٠)
درخواست معجزه براى اثبات حقانيت ملاقات، امر به رفتن به خانه ابوالحسن، و فرمان بازستانى منافع وقف
٥٨ ص
(٣١)
دستور امام به قرائت چهار ركعت نماز تحيت و دو ركعت نماز امام زمان
٥٩ ص
(٣٢)
دستور امام عليه السلام به ذبح بز شفا بخش
٦٠ ص
(٣٣)
شيخ حسن تمام شب را در حيرت و انديشه، و صبح شاهد نشانه هاى حضرت بود
٦١ ص
(٣٤)
نشانه و كرامت ديگر در ملاقات شيخ حسن با سيد ابوالحسن رضى الله عنه
٦٢ ص
(٣٥)
حركت سيد ابوالحسن به سوى جايگاه امام عصر و رخداد معجزه بز شفابخش
٦٣ ص
(٣٦)
استرداد منافع وقف و آغاز بناى مسجد جمكران و معجزه زنجير شفا بخش
٦٤ ص
(٣٧)
بررسى فقهى مضمون روايت
٦٥ ص
(٣٨)
مقتضاى تحقيق در اين بحث
٦٥ ص
(٣٩)
فهرست آيات و روايات
٦٩ ص
(٤٠)
فهرست مصادر و منابع
٧١ ص

جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٦٤ - استرداد منافع وقف و آغاز بناى مسجد جمكران و معجزه زنجير شفا بخش

استرداد منافع وقف و آغاز بناى مسجد جمكران و معجزه زنجير شفا بخش‌

«و جاء السيد ابوالحسن‌الرضا رضي اللَّه عنه إلى ذلك الموضع. و أحضروا الحسنَ بن مسلم و استردّوا منه الغلاتِ و جاؤا بغلاتِ رهقٍ. و سقَّفوا المسجدَ بالجزوع. و ذهب السيد أبو الحسن الرضا رضى اللَّه عنه بالسلاسل و الأوتاد و أودعها في بيته. فكان يأتي المرضى و الأعلّاء، و يمسُّون أبدانَهم بالسلاسل، فيشفيهم اللَّه تعالى عاجلًا و يَصِحّون.

قال أبوالحسن محمد بن حيدر: سمعت بالاستفاضة أنّ السيد أبالحسن الرضا في المحلّة المدعوّة بموسويان من بلدة قم، فمرض بعد وفاته ولدٌ له. فدخل بيتَه و فتح الصندوقَ الذي فيه السلاسل و الأوتاد، فلم يجدها».[١]

و جناب سيد ابوالحسن الرضا به آن موضع آمد. و حسن بن مسلم را حاضر كردند و غلّات را از او باز پس گرفتند، و غلات رهق را آوردند. و مسجد را با شاخه‌ها سقف كردند. و سيد أبوالحسن الرضا أن زنجيرها را با خود به منزلش برد و پنهان كرد. و بيماران و معلولان مى‌آمدند بدن خود را به آن مى‌ماليدند و بى درنگ خداوند آنان را شفا مى‌داد.

ابو الحسن محمد بن حيدر مى‌گويد: در حدّ استفاضه شنيدم كه سيّد ابوالحسن الرضا در شهر قم در محلّه‌اى به نام موسويان زندگى مى‌كرد. بعد از وفات سيد، فرزند او مريض شد، رفت سراغ زنجير، ديد در جايش نيست.


[١] - بحار الانوار: ج ٥٣، ص ٢٣٠- ٢٣٣.