جلوههاى حضرت در عصر غيبت از نگاه فقاهت - سيفي مازندراني، شيخ علي اکبر - الصفحة ٣٩ - اشكالى ديگر و جوابى متقن
اشكالى ديگر و جوابى متقن
ولى اين اشكال باقى مىماند كه اگر نقل حكم شرعى و وعده ثواب به گونهاى كه همراه با ادعاى ارتباط دائم و نيابت نباشد، لازم نيست سند نقل خبر و اسناد آن به حضرت صحيح و معتبر باشد؛ چون احاديث من بلغ جبران ضعف آن مىكند و بنابر رأى مشهور- كه استحباب عمل منقول به خبر ضعيف را بوسيله اخبار «من بلغ» ثابت مىدانند- اين اشكال تقويت و تشديد مىشود؛ چون لازمه اين قول اثبات استحباب هر عبادت و عمل مباح منقول از حضرت امام عصر (عجلاللَّه تعالى فرجهالشريف) در زمان غيبت مىشود، گرچه مدعى مشاهده و ناقل خبر مجهول الحال بوده باشد و يا وثاقت آن ثابت نبوده باشد.
و التزام به اين معنى مشكل به نظر مىرسد و گمان نمىكنم كسى به آن فتوا دهد.
ولى از اين اشكال پاسخ متقن مىتوان داد. و آن اينكه:
خبر منقول از حضرت ولى عصر (عجلاللَّه تعالى فرجهالشريف) در صورتى كه متضمّن حكم شرعى باشد، يا از شرائط حجيت برخوردار است يا فاقد شرائط حجيت است.
در صورت اوّل: بهمقتضاى جمع مزبور مانعىبراى اثباتاستحباب به آن خبر نيست و نيازى به قاعده تسامح و اخبار من بلغ نيست.
و در صورت دوم: چون خبر فاقد شرط حجيت بوده و ضعيف است خود بر دو قسم مىباشد:
قسم اوّل: اينكه خبر، معلوم الكذب و يا راوى متهم به جعل حديث