فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٥١٧ - د اخلاق اجتماعى
٢- تلاوت كنندهگان آرام قرآن تالين لأجزاء لقرآن خ ١٩٣ ٨ ٣- اندوهگين شدن برابر آيات عذاب يحزّنون به انفسهم خ ١٩٣ ٨ ٤- درمان كردن دردها با قرآن و يستثيرون به دواء دائهم خ ١٩٣ ٨ ٥- شادمان به آيات نويد بخش تشويق ركنوا اليها طمعا خ ١٩٣ ٩ ٦- توجه هميشگى به نعمتهاى بهشت و ظنّوا أنّها نصب اعينهم خ ١٩٣ ٩ ٧- شكسته شدن برابر آيات عذاب و اذا مرّوا بأية فيها تخويف خ ١٩٣ ٩ ٨- شنيدن نالههاى جهنّم أنّ زفير جهنّم و شهيقها فى اصول آذانهم خ ١٩٣ ١٠ ٩- تأثير آيات عذاب بر دلهاى پرهيزكاران و اذا مرّوا بأية قلوبهم خ ١٩٣ ١٠ ١٠- ركوع كنندگان خستگى ناپذير فهم حانون على اوساطهم خ ١٩٣ ١٠ ١١- سجده كنندگان به خاك افتاده مفترشون لجباههم خ ١٩٣ ١١ ١٢- درخواست كننده آزادى از جهنّم يطلبون الى اللّه تعالى فى فكاك رقابهم خ ١٩٣ ١١
ج: روز پرهيزكاران
١- دانشمندان بردبار و اما النّهار فحلماء علماء خ ١٩٣ ١٢ ٢- نيكوكاران پرهيزكار ابرار اتقياء خ ١٩٣ ١٢ ٣- پرهيز از تن پرورى از خوف خدا قد براهم الخوف برى القداح خ ١٩٣ ١٢ ٤- برخوردار از سلامت جسمى و ما بالقوم من مرض خ ١٩٣ ١٢ ٥- ديوانه پنداشتن بيخبران و يقول: لقد خولطوا خ ١٩٣ ١٢ ٦- اندوهناك از حادثه بزرگ قيامت و لقد خالطهم أمر عظيم خ ١٩٣ ١٣ ٧- ناخرسند از اعمال اندك خويش لا يرضون من اعمالهم القليل خ ١٩٣ ١٣ ٨- فراوان ندانستن اعمال خويش و لا يستكثرون الكثير خ ١٩٣ ١٣ ٩- متّهم دانستن نفس خويش فهم لأنفسهم متّهمون خ ١٩٣ ١٣ ١٠- بيمناك از ستودن ديگران اذا زكىّ احد منهم خاف خ ١٩٣ ١٣ الف: عدم تأثير ستايش ستايشگران فيقول: انا اعلم بنفسى من غيرى خ ١٩٣ ١٤ ب: بخدا پناه بردن از ستايش ديگران اللّهمّ لا تؤاخذني بما يقولون خ ١٩٣ ١٥ ج: درخواست فضيلت برتر و اجعلنى افضل ممّا يظنّون خ ١٩٣ ١٥
د: اخلاق اجتماعى