فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٣٠٣ - ٦ - اتفاق و سازش در دوستى دنيا
٤- نزديكترين بندگان به خدا اقربهم منك خ ١٠٩ ٨ ٥- خدا ترس ترين موجودات و اخوفهم لك خ ١٠٩ ٨ ٦- مجرد بودن فرشتگان لم يضمّنو الأرحام خ ١٠٩ ٨ و ٩ ٧- آفريده نشدن از نطفه و لم يخلقوا «من ماء مهين» خ ١٠٩ ٩ ٨- مصون ماندن از تفرقه و پراكندگى و لم يتشعّبهم «ريب المنون» خ ١٠٩ ٩ ٩- بهرهمند از جايگاه بلند و انّه على مكانهم منك و منزلتهم عندك خ ١٠٩ ٩ ١٠- خداگرائى مطلق فرشتگان و استجماع اهوائهم فيك خ ١٠٩ ١٠ ١١- اطاعت كنندگان فراوان و كثرة طاعتهم لك خ ١٠٩ ١٠ ١٢- غافل نبودن از فرمان خداوند و قلّة غفلتهم عن امرك خ ١٠٩ ١٠ ١٣- عجز فرشتگان از درك ذات الهى لو عاينوا كنه ما خفى عليهم منك خ ١٠٩ ١٠ ١٤- ناچيز شمردن اعمال خود لو عاينوا لحقّروا اعمالهم خ ١٠٩ ١٠ ١٥- عيب گرفتن بر خويش و لزروا على انفسهم خ ١٠٩ ١١ ١٦- اعتراف به عجز در عبادت و لعرفوا انّهم لم يعبدوك حقّ عبادتك خ ١٠٩ ١١ ١٧- اعتراف به عجز در اطاعت و لم يطيعوك حقّ طاعتك خ ١٠٩ ١١
سوّم: نعمتهاى خداوند در بهشت
١- سفره گسترده خوردنيها و آشاميدنيها و جعلت فيها مأدبة مشربا و مطعما خ ١٠٩ ١٢ ٢- همسران و خدمتگذاران بهشتى و ازواجا و خدما خ ١٠٩ ١٢ ٣- كاخها و نهرهاى بهشتى و قصورا و انهارا خ ١٠٩ ١٣ ٤- كشتزارها و ميوههاى بهشتى و زروعا و ثمارا خ ١٠٩ ١٣
چهارم: رهآورد شوم دنيا زدگى
١- اجابت نكردن دعوت پيامبران ثمّ ارسلت فلا الّداعى اجابوا خ ١٠٩ ١٣ ٢- بىرغبتى نسبت به نعمتهاى الهى و لا فيما رغّبت رغبوا خ ١٠٩ ١٣ ٣- اشتياق نداشتن به خوبىها و لا الى ما شوّقت اليه اشتاقوا خ ١٠٩ ١٣ ٤- روى آوردن به مردار اقبلوا على جيفة قد افتضحوا خ ١٠٩ ١٤ ٥- رسوا شدن بواسطه دنياگرائى باكلها خ ١٠٩ ١٤ ٦- اتفاق و سازش در دوستى دنيا و اصطلحوا على حبّها خ ١٠٩ ١٤