فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٣١٤ - ٣ - عبرت گرفتن از دنيا طلبان
٧- زينت شده بوسيله غرور و تزيّنت بالغرور خ ١١١ ١ ٨- ناپايدار بودن شاديها لا تدوم حبرتها خ ١١١ ٢ ٩- دشوار بودن زندگى در دنيا و عيشها رنق خ ١١١ ١٠ ١٠- ناگوار بودن گوارائيها و عذبها أجاج خ ١١١ ١٠ ١١- تلخ بودن شيرينىها و حلوها صبر خ ١١١ ١٠ ١٢- كشنده بودن غذاها و غذاؤها سمام خ ١١١ ١٠ ١٣- ناپايدار بودن زندگى و اسبابها رمام خ ١١١ ١١
ج: روش برخورد با دنيا
١- پرهيز از دنيا پرستى فانّى احذّركم الّدنيا خ ١١١ ١ ٢- تقوا گرائى در دنيا لا خير فى شيء من ازوادها الّا التّقوى خ ١١١ ٨ ٣- قناعت به اندك من اقلّ منها استكثر ممّا يؤمنه خ ١١١ ٨ ٤- پرهيز از زياده روى و من استكثر منها استكثر ممّا يوبقه خ ١١١ ٨ ٥- اعتماد نكردن به دنيا كم من واثق بها قد فجعته خ ١١١ ٩ ٦- اطمينان نكردن به دنيا و ذى طمأنينة اليها ام اليها تطمئنون خ ١١١ ٩- ١٧ ٧- پرهيز از پرستش دنيا تعبّدوا لدّنيا اىّ تعبّد خ ١١١ ١٢- ١٣ ٨- پرهيز از فداكارى براى دنيا أ فهذه تؤثرون خ ١١١ ١٧ ٩- پرهيز از حريص بودن به دنيا ام عليها تحرصون خ ١١١ ٧ ١٠- متهم كردن دنيا فبئست الدّار لمن لم يتّهمها خ ١١١ ١٧ ١١- ايمن ندانستن خود از خطرات دنيا و لم يكن فيها على وجل منها خ ١١١ ١٨ ١٢- آمادگى براى ترك دنيا تاركوها و ظاعنون عنها خ ١١١ ١٨ ١٣- عبرت گرفتن از گردنكشان و اتّعظوا فيها خ ١١١ ١٨ ١٤- ضرورت عبرت گرفتن از تاريخ گذشتگان
د: راههاى نجات از دنيا زدگى
١- پرهيزكارى لا خير فى شيء من ازوادها الّا التّقوى خ ١١١ ٨ ٢- قناعت من اقلّ منها استكثر ممّا يؤمنه خ ١١١ ٩ ٣- عبرت گرفتن از دنيا طلبان ألستم فى مساكن و لا ظهر قاطع خ ١١١ ١٢- ١٣