فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٣٠٥ - ششم حالات عبرت آموز پس از مرگ
٥- پيدا شدن آثار مرگ ثمّ ازداد الموت فيهم و لوجا خ ١٠٩ ١٩ ٦- از كار افتادن زبان فحيل بين احدهم و بين منطقه خ ١٠٩ ١٩ ٧- نگاه حسرت آميز و انّه لبين اهله ينظر ببصره خ ١٠٩ ١٩ ٨- شنيدن نالههاى اهل منزل و يسمع بأذنه خ ١٠٩ ١٩ ٩- سلامت عقل و فكر در آستانه مرگ على صحّة من عقله و بقاء من لبّه خ ١٠٩ ٢٠ ١٠- انديشه نسبت به از دست دادن عمر يفكّر فيهم افنى عمره خ ١٠٩ ٢٠ ١١- انديشه در چگونه سپرى كردن روزگار و فيم اذهب دهره خ ١٠٩ ٢٠ ١٢- انديشه در اموال جمع آورى شده و يتذكّر اموالا جمعا و مشتبهاتها خ ١٠٩ ٢٠ ١٣- همراه بودن گناه اموال حرام قد لزمته تبعات جمعها خ ١٠٩ ٢١ ١٤- جدا شدن از اموال جمع آورى شده و اشرف على فراقها خ ١٠٩ ٢١ ١٥- غم گذاشتن اموال براى وارثها تبقى لمن وراءه و يتمتّعون بها خ ١٠٩ ٢١ ١٦- انديشه راحتى اموال براى ديگران فيكون المهناء لغيره و العبء على ظهره خ ١٠٩ ٢٢ ١٧- انديشه حساب و بازپرسى از اموال و المرء قد غلقت رهونه بها خ ١٠٩ ٢٢ ١٨- گزيدن انگشتان از حسرت فهو يعضّ يده ندامة خ ١٠٩ ٢٢ ١٩- اندوه روشن شدن برخى از حقايق على ما اصحر له عند الموت من امره خ ١٠٩ ٢٢ ٢٠- بىميلى نسبت به دوست داشتنيها و يزهد فيما كان يرغب فيه ايّام عمره خ ١٠٩ ٢٣ ٢١- آرزوى عدم جمع آورى ثروتها و يتمنّى أنّ الّذى قد حازها دونه خ ١٠٩ ٢٣ ٢٢- چيره شدن مرگ بر اعضاء بدن فلم يزل الموت يبلغ فى جسده خ ١٠٩ ٢٤ ٢٣- از دست دادن حالت شنوائى و گويائى حتى خالط لسانه سمعه خ ١٠٩ ٢٤ ٢٤- ساكت شدن تدريجى فصار بين اهله لا ينطق بسمعه خ ١٠٩ ٢٤ ٢٥- نگاههاى مضطرب به اهل خانه يردّد طرفه بالنّظر فى وجوههم خ ١٠٩ ٢٤ ٢٦- مشاهده خانواده و نشنيدن سخنان آنان يرى حركات رجع كلامهم خ ١٠٩ ٢٥ ٢٧- گرفتار شدن در چنگال مرگ ثمّ ازداد الموت التياطا به خ ١٠٩ ٢٥ ٢٨- از دست دادن حواس ظاهرى فقبض بصره كما قبض سمعه خ ١٠٩ ٢٥ ٢٩- خارج شدن روح از جسد و خرجت الّروح من جسده خ ١٠٩ ٢٥
ششم: حالات عبرت آموز پس از مرگ