فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٣١٣ - ٦ - جمع كننده آرزوهاى دنيا پرستان
١٧- زودگذر بودن متاع دنيا و زال عمّا قليل عنه خ ١١١ ٩ ١٨- حقير كننده افراد با ابّهت و ذى أبّهة قد جعلته حقيرا خ ١١١ ٩ ١٩- ذليل كننده متكبران و ذى نخوة قد ردّته ذليلا خ ١١١ ١٠ ٢٠- ناپايدار بودن حكومتها در دنيا سلطانها دوّل خ ١١١ ١٠ ٢١- زندگى آن در معرض مرگ حيّها بعرض موت خ ١١١ ١١ ٢٢- تندرستى دنيا در معرض بيمارى و صحيحها بعرض سقم خ ١١١ ١١ ٢٣- حكومت آن بر باد رفتنى ملكها مسلوب خ ١١١ ١١ ٢٤- شكست خوردن نيرومندان و عزيزها مغلوب خ ١١١ ١١ ٢٥- فراوانى آن رو به كاستى و موفورها منكوب خ ١١١ ١١ ٢٦- بغارت رفتن اموال ساكنان و جارها محروب خ ١١١ ١١ ٢٧- محل كوچ كردن پيشينيان ألستم فى مساكن ثمّ ظعنوا عنها خ ١١١ ١٢- ١٣ ٢٨- آسيب رساننده به اهل خود بل ارهقتهم بالقوادح خ ١١١ ١٤ ٢٩- خوار و ذليل كننده اهل خود با محنتها و ارهقتهم بالقوارع خ ١١١ ١٤ ٣٠- ذليل كننده اهل خود با مشكلات و ضعضعتهم بالنّوائب خ ١١١ ١٥ ٣١- بخاك مالنده چهره اهل دنيا و عفّرتهم للمناخر خ ١١١ ١٥ ٣٢- پايمال كننده اهل خود در دنيا و وطئتهم بالمناسم خ ١١١ ١٥ ٣٣- فرود آورنده پيش آمدهاى ناگوار و اعانت عليهم ريب المنون خ ١١١ ١٥ ٣٤- پشت كننده به دلبستگان فقد رأيتم تنكّرها لمن دان لها خ ١١١ ١٥ ٣٥- ضرورت عبرت از تاريخ گذشتگان
ب: دنياى حرام
١- ضرورت پرهيز از دنياى حرام فانّى احذّركم الّدنيا خ ١١١ ١ ٢- برخوردار از ظاهرى شيرين و با طراوت فانّها حلوة خضرة خ ١١١ ١ ٣- درآميخته با شهوات خفّت بالشّهوات خ ١١١ ١ ٤- جلب كننده دوستان با جلوهها و تحبّبت بالعاجلة خ ١١١ ١ ٥- جذب كننده دنيا دوستان با زيورهاى اندك و راقت بالقليل خ ١١١ ١ ٦- جمع كننده آرزوهاى دنيا پرستان و تحلّت بالامال خ ١١١ ١