فرهنگ معارف نهج البلاغه - دشتى، محمد - الصفحة ٣١٥ - ٢٢ - عبرت از پشيمانى گذشتگان
دوّم: رهآورد شوم دنيا پرستى
١- دنياشناسى ٢- ضرورت عبرت از تاريخ گذشتگان
سوّم: ضرورت عبرت از تاريخ گذشتگان
١- عبرت از نابود شدن پيشينيان ألستم فى مساكن من كان قبلكم خ ١١١ ١٢ ٢- عبرت از سود نبخشيدن عمرهاى طولانى أطول اعمارا خ ١١١ ١٢ ٣- عبرت از باقى ماندن آثار و ابقى آثارا خ ١١١ ١٢ ٤- عبرت از نرسيدن به آرزوها و ابعد آمالا خ ١١١ ١٢ ٥- عبرت از بين رفتن جمعيّتها و اعدّ عديدا خ ١١١ ١٢ ٦- عبرت از بين رفتن سپاهيان و اكثف جنودا خ ١١١ ١٢ ٧- عبرت از پرستش نكوهيده آنها از دنيا تعبّدو الدّنيا اىّ تعبّد خ ١١١ ١٣ ٨- عبرت از دنيا گرائى نكوهيده و اثروها اىّ ايثار خ ١١١ ١٣ ٩- عبرت از كوچ كردن از دنيا بدون زاد و توشه ثمّ ظعنوا عنها خ ١١١ ١٣ ١٠- عبرت از غرامت ندادن دنيا انّ الّدنيا سخت لهم نفسا بفدية خ ١١١ ١٣ ١١- عبرت از بى وفائى دنيا أو اعانتهم بمعونة خ ١١١ ١٤ ١٢- عبرت از همنشين بد بودن دنيا او احسنت لهم صحبة خ ١١١ ١٤ ١٣- عبرت از قرار دادن در معرض آفتها بل ارهقتهم بالقواد خ ١١١ ١٤ ١٤- عبرت از خوار كردن آنها با محنتها و اوهقتهم بالقوارع خ ١١١ ١٤ ١٥- عبرت از ذليل كردن آنها با مشكلات و ضعضعتهم بالنّوائب خ ١١١ ١٥ ١٦- عبرت از بخاك افكندن اهل دنيا و عفّرتهم للمناخر خ ١١١ ١٥ ١٧- عبرت از وارد شدن مشكلات سخت و اعانت عليهم «ريب المنون» خ ١١١ ١٥ ١٨- عبرت از چهره درهم كشيدن دنيا فقد رأيتم تنكّرها و اخلد اليها خ ١١١ ١٥ ١٩- عبرت از كوچ كردن آنها از دنيا حين ظعنوا عنها لفراق الأبد خ ١١١ ١٦ ٢٠- عبرت از گرسنگى دادن دنيا به آنان و هل زوّدتهم الّا السّغب خ ١١١ ١٦ ٢١- عبرت از خانههاى تنگ گذشتگان او احلّتهم الّا الضّنك خ ١١١ ١٦ ٢٢- عبرت از پشيمانى گذشتگان او اعقبتهم الّا النّدامة خ ١١١ ١٧