احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٨٣
۲۸۵. امام علی ٨: الْكَذِبُ يُزْرِي بِالْإِنْسَان؛ دروغ، انسان را کوچک میکند و بر او عیب وارد میسازد.[١]
۲۸۶. امام علی ٨: اللَّجَاجُ يَكْبُو بِرَاكِبِه؛ لجاجت (مرکبی است که) سوار خویش را از رو به زمین میاندازد.[٢]
لجبازی و اصرار بر عمل یا حرف باطل نوعی مقابله و جنگ با حقیقت است و کسی که با حقیقت درآویزد به زمین خواهد خورد.
۲۸۷. امام علی ٨: اللِّسَانُ مِيزَانُ الْإِنْسَان؛ زبان ترازوی سنجش انسان است.[٣]
میزان سنجش انسانها زبان آنهاست مقدار صداقت آنها مقدار علم و ادب و سایر فضائل آنها از زبانشان و سخنانشان آشکار میشود.
۲۸۸. امام علی ٨: الْمُرِيبُ أَبَداً عَلِيل؛ کسی که در هر چیز شک میکند همیشه بیمار است.[٤]
هرچند شک و تردید مقدمهای برای جستجو و تحقیق است ولی شک بیشازحد به صورتی که انسان در هر چیز و به هر کس شک نماید و هیچگاه نتواند به اطمینان و یقین برسد موجب سلب آرامش روحی و زمینهساز انواع بیماریهاست.
۲۸۹. امام علی ٨: الْمِزَاحُ يُورِثُ الضَّغَائِن؛ شوخی (بیمورد) کینهها را به
[١]. همان، ح ۴۳۹۵.
[٢]. همان، ح ۱۰۶۵۱.
[٣]. همان، ح ۴۰۲۱.
[٤]. همان، ح ۱۰۶۶.