احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٦٨
عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَيْكُم؛ با مردم آنچنان معاشرت کنید که اگر بمیرید بر شما اشکریزند و اگر زنده بمانید با اشتیاق بهسوی شما آیند.[١]
۲۳۳. امام صادق ٨: أَحَبُ إِخْوَانِي إِلَيَّ مَنْ أَهْدَى إِلَيَّ عُيُوبِي؛ محبوبترین بـرادرانـم نزد من، کسـى است که عیبهایم را به من اهدا کنـد.[٢]
هدیه دادن عیوب به این است که تذکر به دیگران بهصورت خیرخواهانه و مؤدبانه باشد و بهقصد تحقیر و خردهگیری انجام نگیرد.
۲۳۴. امام حسن٨: عَجَبٌ لِمَنْ يَتَفَكَّرُ فِي مَأْكُولِهِ كَيْفَ لَا يَتَفَكَّرُ فِي مَعْقُولِهِ فَيُجَنِّبُ بَطْنَهُ مَا يُؤْذِيهِ وَ يُودِعُ صَدْرَهُ مَا يُرْدِيهِ؛ در شگفتم از کسی که در خوراک خود میاندیشد چگونه در افکار خود نمیاندیشد پس او شکم را از غذای آزاد دهنده دور میکند ولی در دل خود افکار تباهکننده جای میدهد.[٣]
۲۳۵. امام علی ٨: الْعَالِمُ حَيٌ وَ إِنْ كَانَ مَيِّتاً الْجَاهِلُ مَيِّتٌ وَ إِنْ كَانَ حَيّاً؛ عالم زنده است گر چه مرده باشد جاهل مرده است گر چه زنده باشد.[٤]
حقیقت انسانی به حیات نباتی و حیوانی او نیست بلکه آنچه او را از سائر موجودات جدا میکند و مایه حیات انسانی اوست علم و دانش است که در این دنیا و هم در دنیای پس از مرگ با انسان باقی است و نابود نمیشود.
۲۳۶. امام علی ٨: الْعَالِمُ يَنْظُرُ بِقَلْبِهِ وَ خَاطِرِهِ وَ الْجَاهِلُ يَنْظُرُ بِعَيْنِهِ وَ نَاظِرِهِ؛ دانا با قلب و فکرش می نگرد و نادان (صرفاً) با چشم و دیدهاش مینگرد.[٥]
[١]. نهجالبلاغه، ح ۱۰.
[٢]. الکافی، ج ۲، ص ۶۳۹.
[٣]. بِحارالأنوار، ج ۱، ص ۲۱۸.
[٤]. عیون الحکم و المواعظ، ص ۴۵.
[٥]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۲۰۷.