احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٨١
عسل است.
۲۸۰. رسول خدا J: الشّيخُ يَضعُفُ جِسمُهُ وقَلْبُ الشَّيْخِ شَابٌّ عَلَى حُبِّ اثْنَيْنِ عَلَى جَمْعِ الْمَالِ وَ طُولِ الْحَيَاةِ؛ انسان پیر ناتوان میشود ولی دل او بر محبت دو چیز جوان است: جمعکردن مال و عمر طولانی.[١]
انسان در معرض این خطر است که با فرارسیدن فصل کهنسالی و پیری هرچند قوای جسمی او ضعیف شده و توان انجام بسیاری از گناهان از او سلب میگردد ولی ممکن است بعضی از صفات و رذائل روحی او قوت گیرد و او را از پرداختن به امور آخرتش بازدارد مانند دلبستگی زیاد به ثروت و آرزوی عمر طولانی. این دو خصلت باعث میشود که سفر آخرت را جدی نگیرد و کمتر به جبران گذشتهها و تهیه مقدمات سفر فکر نماید.
۲۸۱. رسول خدا J: يَأْتِي زَمَانٌ يَذُوبُ فِيهِ قَلْبُ الْمُؤْمِنِ كَمَا يَذُوبُ الْمِلْحُ فِي الْمَاءِ قِيلَ بِمَ ذَلِكَ قَالَ مِمَّا يَرَى مِنَ الْمُنْكَرِ لَا يَسْتَطِيعُ تَغْيِيرَه؛ روزگاری بر مردم فرارسد که دل مؤمن آب میشود بدان گونه که نمک در آب حل میشود عرض شد: چرا؟ فرمودند: چون منکر را (در مردم) میبیند و قدرت تغییر آن را ندارد.[٢]
سست شدن ایمان و گرایش به مادیات و اصل شدن لذت و شهوت موجب شیوع بسیاری از گناهان و از بین رفتن قبح آن میگردد بهطوریکه مخالفت نمودن با گناه، مخالفت کردن با جو عمومی و شنا کردن برخلاف مسیر آب میشود و انسانهای دردمند فقط شاهد این صحنههای شوند و به دلیل عدم قدرت تغییر رنج میبرند و اندوه میخورند.
[١]. نهج الفصاحه، ح ۱۸۲۷.
[٢]. مجموعه، ورام، ج ۲، ص ۳۲.