احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ١٠٦
۳۷۲. امام صادق ٨: إِنَّ الْعَمَلَ السَّيِّئَ أَسْرَعُ فِي صَاحِبِهِ مِنَ السِّكِّينِ فِي اللَّحْمِ؛ سرعت تأثیر کار بد در (جان و روان) آدمی از سرعت تأثیر کارد در گوشت، بیشتر است.[١]
۳۷۳. رسول خدا J: إِذَا رَأَيْتُمْ رَوْضَةً مِنْ رِيَاضِ الْجَنَّةِ فَارْتَعُوا فِيهَا قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا رَوْضَةُ الْجَنَّةِ قَالَ مَجَالِسُ الْمُؤْمِنِينَ؛ هرگاه باغی از باغهای بهشت را دیدید در آن به تفریح درآیید گفته شد: ای رسول خدا J باغ بهشت چیست؟ فرمود: مجالس مومنیین.[٢]
۳۷۴. رسول خدا J: الْمُؤْمِنُ لِلْمُؤْمِنِ كَالْبُنْيَانِ يَشُدُّ بَعْضُهَا بَعْضاً؛ مؤمن برای مؤمن مانند ساختمان است که قسمتی از آن دیگر را قوت میبخشد و نگه میدارد.[٣]
مؤمن باید بهگونهای باشد که برادر مؤمنش با بودن او امنیت و آرامش بیشتری داشته باشد. همانند ساختمان که اجزای یکدیگر را نگه میدارند.
۳۷۵. رسول خدا J: الْمَوْتُ رَيْحَانَةُ الْمُؤْمِنِ؛ مرگ، گلی خوشبو برای مؤمن است.[٤]
مؤمن چون حقیقت مرگ را میشناسد و همواره خود را مهیای آن نموده است از مرگ هراسی ندارد بلکه آن را گل و هدیهای زیبا از جانب خداوند میداند که او را از رنجهای دنیا رهاند و به سرای سعادت ابدی میرساند
[١]. الکافی، ج ۲، ص ۲۷۲.
[٢]. بِحارالأنوار، ج ۷۱، ص ۱۷۷.
[٣]. جامع الاخبار (شَعیری)، ص ۸۵.
[٤]. بِحارالأنوار، ج ۷۹، ص ۱۶۸.