احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٣٦
بیشتر است.
۹۱. امام علی ٨: الْإِنْسَانُ عَبْدُ الْإِحْسَان؛ آدمی بنده احسان است.[١]
آدمی زاد مطیع و تسلیم کسی میشود که به او لطف، بخشش و نیکی کند.
۹۲. امام علی ٨: إِضَاعَةُ الْفُرْصَةِ غُصَّة؛ از دست دادن فرصت، اندوه است.[٢]
۹۳. امام علی ٨: فَكِّرْ ثُمَ تَكَلَّم؛ بیندیش سپس سخن بگو.[٣]
۹۴. امام علی ٨: كَمَا تُعِينُ تُعَان؛ آنگونه که یاری میکنی یاری میشوی.[٤]
از هر دست بدهی از همان دست میگیری.
۹۵. امام علی ٨: مَنْ أَوْمَأَ إِلَى مُتَفَاوِتٍ خَذَلَتْهُ الْحِيَل؛ هر که به کارهای گوناگون بپردازد، به چه کنم چه کنم دچار شود.[٥]
انسان باید اهل برنامهریزی باشد و هر کاری را در زمان و مکان خودش انجام دهد؛ و اگر بخواهد چند کار را باهم انجام دهد دچار سرگردانی و حیرت میشود.
۹۶. امام علی ٨: بَرُّوا آبَائَكُمْ يَبَرَّكُمْ أَبْنَاءُكُمْ؛ به پدرانتان نیکی کنید تا فرزندانتان به شما نیکی کنند.[٦]
همان گفتار و رفتاری که با والدین خودداریم فرزندان ما نیز آنها را میآموزند و در موقع نیاز همانگونه با ما رفتار میکنند.
[١]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۸۷۷۱.
[٢]. نهجالبلاغه، ح ۱۱۳.
[٣]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۵۹۴.
[٤]. همان، ح ۱۰۳۴۶.
[٥]. نهجالبلاغه، ح ۴۱۱.
[٦]. عیون الحکم و المواعظ، ح ۳۹۸۵.