احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٩٠
برساند انسانی که در جهالت و نادانی است از حیات انسانی برخوردار نیست و گویا مردهای در بین زندگان است.
۳۱۳. رسول خدا J: الْحَسَدُ يَأْكُلُ الْحَسَنَاتِ كَمَا تَأْكُلُ النَّارُ الْحَطَب؛ حسد حسنات را میخورد چنانکه آتش هیزم را میخورد.[١]
انسان حسود در اثر حسد مرتکب گناهان زیادی میشود و موجب از بین رفتن و محو شدن حسنات و خوبیهای او میگردد.
۳۱۴. امام علی ٨: كَمَا أَنَّ الصَّدَأَ يَأْكُلُ الْحَدِيدَ حَتَّى يُفْنِيَهُ كَذَلِكَ الْحَسَدُ يُكْمِدُ الْجَسَدَ حَتَّى يُفْنِيَه؛ چنانکه زنگار، آهن را میخورد تا آن را نابود سازد حسد نیز بدن را بیمار میکند تا آن را فانی گرداند.[٢]
۳۱۵. امام علی ٨: قَدْ يَنْبُو الْحُسَام؛ گاهی شمشیر کُند میگردد.[٣]
اینطور نیست که اسباب و عوامل همواره بر وفق مراد نتیجه دهد گاهی موانعی پیش میآید و نتیجه مطلوب به دست نمیآید.
۳۱۶. امام علی ٨: الْمُحْسِنُ حَيٌّ وَ إِنْ نُقِلَ إِلَى مَنَازِلِ الْأَمْوَات؛ نیکوکار زنده است هرچند بهسوی منزلهای مردگان حملونقل شود.[٤]
انسانی که کارهای نیکانجام میدهد، اگرچه از دنیا برود و در جمع زندگان نباشد ولی آثار کارهای نیک او باقی است و یاد او در خاطرهها است پس گویا نمرده و هنوز زنده است.
[١]. مجموعه ورام، ج ۱، ص ۱۲۶.
[٢]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۶۸۲۴.
[٣]. همان، ح ۱۱۰۷.
[٤]. همان، ح ۸۸۱۹.