احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٦٤
کسی که میداند و نمیداند که میداند، چنین شخصی غافل است پس باید او را بیدار کرد.
کسی که نمیداند و میداند که نمیداند او جاهل است پس او را یاد دهید.
کسی که نمیداند و نمیداند که نمیداند، پس او گمراهی است که باید او را ارشاد کنید.[١]
۲۱۷. امام حسن مجتبی ٨: بَيْنَ الْحَقِ وَ الْبَاطِلِ أَرْبَعُ أَصَابِعَ مَا رَأَيْتَ بِعَيْنَيْكَ فَهُوَ الْحَقُّ وَ قَدْ تَسْمَعُ بِأُذُنَيْكَ بَاطِلًا كَثِيراً؛ میان حق و باطل چهار انگشت فاصله است آنچه را که به چشم خود دیدهای درست و حق است و چهبسا با گوشهای خود سخنان باطل فراوانی بشنوی.[٢]
۲۱۸. امام علی ٨: الْفُرْصَةُ سَرِيعَةُ الْفَوْتِ وَ بَطِيئَةُ الْعَوْد؛ فرصتها سریع از دست می رود و دیرباز میگردد.[٣]
۲۱۹. امام حسین ٨: لَا تَتَكَلَّفْ مَا لَا تُطِيق؛ خود را نسبت به انجام کاری که از توان تو خارج است در زحمت مینداز.[٤]
هر کس در پذیرفتن مسئولیت مراقب باشد کاری که توان انجام آن را ندارد را به عهده نگیرد که باعث زحمت و گرفتاری او میشود.
۲۲۰. امام حسین ٨: يَا ابْنَ آدَمَ إِنَّمَا أَنْتَ أَيَّامٌ كُلَّمَا مَضَى يَوْمٌ ذَهَبَ بَعْضُكَ؛ ای فرزند آدم! همانا تو چند روزی بیش نیستی، هرگاه روزی بگذرد بخشی از تورفته
[١]. همان، ج ۱، ص ۱۹۵.
[٢]. تُحَف العُقُول، ص ۲۲۹.
[٣]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۱۰۸۱۲.
[٤]. نزهه الناظر، ص ۹۹.