احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ٦١
تقوی الهی، و کالا و مالالتجاره آن، ایمان و بادبانش توکل (به خدا) و ناخدایش عقل، و راهنمایش عمل، و سکانش صبر باشد.[١]
۲۰۴. امام کاظم ٨: إِذَا أَرَادَ اللَّهُ بِالذَّرَّةِ شَرّاً أَنْبَتَ لَهَا جَنَاحَيْنِ فَطَارَتْ فَأَكَلَهَا الطَّيْر؛ چون خداوند تقدیر بدی را برای مورچه بخواهد، به او دو بال میدهد پس او پرواز کرده و خوراک پرندگان میگردد.[٢]
آرزوهای نابجا و بلندپروازیهای بیحساب مضراتی غیرقابلجبران به دنبال دارد. هر کس باید حد خود را بشناسد و با تکیه بر واقعیات زندگی برنامهریزی و حرکت نماید.
۲۰۵. کاظم ٨: مُحَادَثَةُ الْعَالِمِ عَلَى الْمَزَابِلِ خَيْرٌ مِنْ مُحَادَثَةِ الْجَاهِلِ عَلَى الزَّرَابِيِّ؛ گفتگو کردن با عالم بر خاکروبهها، بهتر است از گفتگو کردن با انسان نادان و جاهل بر روی فرشهای فاخر و گرانقیمت.[٣]
۲۰۶. امام رضا ٨: يَنْبَغِي لِلرَّجُلِ أَنْ يُوَسِّعَ عَلَى عِيَالِهِ كَيْلَا يَتَمَنَّوْا مَوْتَه؛ سزاوار است که مرد بر خانواده خودش توسعه و گشایش بدهد، تا آنان (به علت سختگیری او و محرومیت خودشان) آرزوی مرگ او را نکنند.[٤]
۲۰۷. امام جواد ٨: مَنْ أَصْغَى إِلَى نَاطِقٍ فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ كَانَ النَّاطِقُ يُؤَدِّي عَنِ اللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ فَقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ كَانَ النَّاطِقُ يُؤَدِّي عَنِ الشَّيْطَانِ فَقَدْ عَبَدَ الشَّيْطَانَ؛ هر کس به (سخنان) گوینده ای گوش دهد (گویا) او را پرستیده است،
[١]. الکافی، ج ۱، ص ۱۶.
[٢]. تُحَف العُقُول، ص ۴۰۳.
[٣]. الکافی، ج ۱، ص ۳۹.
[٤]. همان، ج ۴، ص ۱۱.