احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ١٨
أَسْخَطَ الْأُخْرَى؛ مثل دنیا و آخرت مثل مردی است که دو زن دارد زمانی که یکی را راضی کند دیگری خشمگین میشود.[١]
دنیا و آخرت قابلجمع نیست. تنها راهحل آن این است که دنیا را در مسیر آخرت بخواهد و برای رسیدن به کمال الهی از دنیا استفاده کند. نه اینکه دنیا را مقصد اصلی خود قرار دهد.
۳۶. منسوب به امام علی ٨: الرَفيقُ السُوء قِطعَةٌ مِنَ النارِ؛ دوست بد پارهای از آتش است.[٢]
دوست ناشایست، آتشی است که هرلحظه ممکن است دامن شمارا بگیرد و خانمانسوزتان کند.
۳۷. امام علی ٨: زَلَّةُ الْعَالِمِ كَانْكِسَارِ السَّفِينَةِ تَغْرَقُ وَ تُغْرِق؛ گمراهی دانشمندان همچون شکستن کشتی است که هم خود غرق میشود و هم باعث غرق دیگران است.[٣]
۳۸. امام علی ٨: الْجَاهِلُ صَخْرَةٌ لَا يَنْفَجِرُ مَاؤُهَا وَ شَجَرَةٌ لَا يَخْضَرُّ عُودُهَا وَ أَرْضٌ لَا يَظْهَرُ عُشْبُهَا؛ جاهل صخرهای است که از دل آن آبی نمیجوشد و درختی است (خشک) که شاخههایش نمیروید و زمینی است (بایر) که سرسبز نمیشود.[٤]
۳۹. امام صادق ٨: الْإِخْوَانُ ثَلَاثَةٌ فَوَاحِدٌ كَالْغِذَاءِ الَّذِي يُحْتَاجُ إِلَيْهِ كُلَّ وَقْتٍ
[١]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۲۴۷۳.
[٢]. شرح نهجالبلاغه، ج ۲۰، ح ۸۷۵.
[٣]. بِحارالأنوار، ج ۲، ص ۵۸.
[٤]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۱۱۲۳.