احاديث تصويري و نمايشي - پوريزدي، رحمت؛ خديوي، وحيد؛ قاسمزاده، اصغر - الصفحة ١١
سنجیده میشود اگر گفتارهایی سبک و بیمغز داشت نشانه از نادانی فرد دارد و اگر گفتارهایی سنگین و متین داشت نشانهای از دانا بودن شخص دارد.
۱۱. امام علی ٨: وَ اعْلَمْ أَنَّ الْكَلَامَ فِي وَثَاقِكَ مَا لَمْ تَتَكَلَّمْ بِهِ فَإِذَا تَكَلَّمْتَ بِهِ صِرْتَ فِي وَثَاقِهِ؛ بدان كه کلام در اختيار تو است تا زمانى كه سخن نگفتهاى، امّا هنگامیکه سخن خود را گفتى، اسير آن هستى.[١]
فرد تا زمانی که سخن نگوید اختیار سخن خود را دارد ولکن اگر سخن از دهان بیرون آمد دیگر دربند و اسیر سخنی است که گفتهشده و قابلانکار نیست و بهناچار باید اسیر آن باشد.
۱۲. امام علی ٨: فَاخْزُنْ لِسَانَكَ كَمَا تَخْزُنُ ذَهَبَكَ وَ وَرِقَكَ؛ زبان خود را نگهدار، همچنان كه طلا و پول خود را نگه مىدارى.[٢]
۱۳. امام علی ٨: إِنَّ اللِّسَانَ كَلْبٌ عَقُورٌ فَإِنْ أَنْتَ خَلَّيْتَهُ عَقَر؛ زبان، سگى گزنده است، كه اگر آن را آزاد گذاشتى، ديگران را آزار مىدهد.[٣]
شایست است انسان زبان و گفتار خود را مهار و کنترل کند چراکه اگر هر سخنی را در هر جا و هر مکان بزند ممکن است به دیگران آزار بر رساند؛ و سبب کدورت، دشمنی، کینه، تهمت ... شود.
۱۴. امام علی ٨: أَنْفَذُ السِّهَامِ دَعْوَةُ الْمَظْلُوم؛ نافذترین تیرها دعای مظلوم است.[٤]
[١]. مَن لا یَحضُره الفقیه، ج ۴، ص ۳۸۸.
[٢]. همان، ج ۴، ص ۳۸۸.
[٣]. همان، ج ۴، ص ۳۸۸.
[٤]. تصنیف غررالحکم و درر الکلم، ح ۳۷۶۰.