الگوى حكومت اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٤٩ - حكومت دينى در عصر غيبت

تعريف حكومت دينى‌

حكومت دينى، حكومتى است كه بر اساس حاكميت خداوند بناشده است، و حاكم در اين حكومت، در وجود ولى امر مسلمين متجسم است كه از جانب خداوند هم در زمان حضور هم در زمان غيبت منصوب شده است.

در زمان حضور، ولى امر مسلمانان با تصريح به اسم و در قالب فرد مشخصا و صفات معين صورت مى‌گيرد.

حكومت دينى در عصر غيبت‌

حكومت دينى در زمان حضور امام معصوم روشن است كه طبق مذهب شيعه با اسم و صفات معين مشخص گرديده است، اما در زمان غيبت، ولى امر مسلمين صرفاً با بيان ويژگى‌ها (صفات) مانند صفت فقاهت صورت مى‌گيرد كه در قالب فقيه جامع الشرايط،[١] كه از جمله‌

[١] . فقيه جامع الشرايط در مذهب شيعه به كسى گفته مى‌شود كه صفات و ويژگى‌هاى ذيل در وى وجود داشته باشد:

بلوغ؛

عقل؛

عدالت؛

حلال زاده؛

دوازده امامى؛

مرد؛( در نظر آيت‌الله العظمى فياض، اين شرط ضرورت ندارد و زنان نيز در صورت داشتن ديگر شرايط مذكور مى‌توانند فقيه جامع الشرايط باشند. براى آگاهى بيشتر، رجوع كنيد به: جايگاه زن در نظام سياسى اسلام ايشان، ترجمه سرور دانش.)

اعلميت؛

تقوى و خداترسى؛