الگوى حكومت اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٣ - مرجعيت

مرجعيت‌

آيت‌الله العظمى فياض به اعتراف كارشناسان مسايل دينى يكى از چهره‌هاى برجسته و شناخته شده حوزه‌هاى علميه است. شرايط مرجعيت ايشان از جهات گوناگون آماده بود كه در ذيل به برخى آن اشاره مى‌شود:

جايگاه علمى: بدون ترديد يكى از مهم ترين امر درباره مرجعيت مسأله علميت است. آيت‌الله فياض اين جايگاه را به خوبى داشت؛ زيرا از يك سو، تقريراتى را كه ايشان نوشته بود، از ميان دهها تقرير از سوى استادش اجازه چاپ يافته بود و استادش به فضل و علميات وى در تقريظى كه نوشته، گواهى داده است. از سوى ديگر، بسيارى از بزرگان حوزه به فضل و اعلميت ايشان اذعان داشته‌اند. از جانب سوم، ايشان آثار علمى قابل توجهى را منتشر ساخته است كه قدرت علمى و انديشه‌هاى ناب فقهى و اصولى ايشان را مى‌توان از آثار ايشان به خوبى دريافت.

كرسى تدريس: در حوزه علميه نجف بعد از رحلت حضرت آيت‌الله العظمى خويى (ره) تنها كرسى تدريسى سطح خارج و دروس عالى كه هيچ گاه ترك نشد، حلقه درس آيت‌الله فياض بود كه به جاى استادش نشست و كرسى درس خارج را رها نكرده، در ساخت ترين شرايط حوزه علميه نجف را اداره و حلقه درس خارج فقه و اصول را ادامه داد.