الگوى حكومت اسلامى - فياض، شيخ محمد اسحاق - الصفحة ٣٠ - كرسى تدريس

استاد ادامه داد دقيقاً شبيه همين داستان براى خودم اتفاق افتاد؛ وقتى هنوز نوجوان بودم و تقريرات استادم نائينى را نوشتم، استاد از ميان صدها تقريرات كه از درسش توسط عالمان برجسته و فضلاى حوزه نوشته شده بودند به تقريرات من اجازه چاپ داد و اين امر اعتراض برخى را بدنبال داشت و استاد در جواب آنها فرمود: آنچه براى من مطرح، مهم و ملاك ارزش است علم، فضل و تقوى است نه چيز ديگر.

كرسى تدريس‌

در زمان حيات و نيز پس از رحلت امام خويى (ره)، آيت‌الله فياض يكى از استادان بارز و مشهور حوزه علميه نجف بود؛ به گونه اى كه در درس و بحت، كتاب هاى مشهور سطح عالى مانند «الرسائل»، «كفايه الاصول» و «المكاسب المحرمه» را در روز چند بار در مسجد معروف هندى تدريس مى‌كرد. چنانكه اين مرحله را ١٠ سال در دانشگاه دينى نجف كه مرحوم محمد كلانتر آن را تأسيس كرده بود، تدريس كرد. تا اينكه در سال ١٩٧٨ ميلادى در مدرسه آواى يزدى كوچك واقع در محله «العماده» درسى و تدريس دوره خارج را آغاز نمود و هنگامى كه مدرسه دارالعلم معروف (آن را مرحوم آيت‌الله خويى در سال ١٩٨٠ ميلادى ايجاد كرد) افتتاح شد، درس خارج خود را به آنجا انتقال داد و تا هنگام تخريب آن مدرسه ادامه داشت. پس از آن جلسه درسى را در يك دوره كمى به مسجد بزرگ هندى منتقل كرد، آنگاه به مدرسه‌