قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٤٩ - قانون چهارم و پنجم زندگانى تحصيل علم و استفاده از آن

طلب علم در احكام شريعت كه بسيار زياد و محتاج به ٢٠ يا ٣٠ دانشكده مى شود و طلب علم به اسرار كاينات از اصول كلى زندگانى است. آيا اين اصل براى هر انسان سرنوشت ساز نيست؟ چه كسى در دنيا منكر علوم تجربى است؟

در آيه اى از قرآن مى خوانيم: دنبال نكن چيزى را كه علم به آن ندارى (از مجهول پيروى نكن) همانا گوش و چشم و دل مسئول هستند. گمان از حقيقت كسى را بى نياز نمى سازد.

قرآن با كمال اعتماد بخود اساس حقانيت خود يا وجود خداوند را بر اسرارى كه در آينده (مثل زمان ما) كشف ميشود بنا نهاده است. بلى خداوند عقول مردم را از راه اتقان صنع بخود و يا به كتاب خود (قرآن) جذب مى نمايد آنجا كه فرموده است:

سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُ‌ (فصلت/ ٥٣)

به زودى (يا حتما) نشان مى دهيم به آنان آيات خود را در آفاق جهان و در جان هاى شان تا اينكه آشكار گردد براى آنان كه او (خدا يا قرآن) حق است.

در عصر ما، حقانيت قرآن از معجزات علمى او و اثبات وجود خداوند از بيالوژى و فيزيولوژى و نجوم ثابت گرديده است.

مقام والاى علم و دانش كه اصل مهم زندگانى همه انسانها است در دين اسلام بسيار بلند و مقدس است. كه به تاليف كتابى جداگانه نياز دارد و بطور بسيار خلاصه بايد بگوييم: دين اسلام افتتاح كننده عصر علم و عصر فضا و عصر ارتباطات است كه دركتاب مطبوع ديگر خود (اسلام در عصر حاضر) به تفصيل آن پرداخته ايم.