قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٩ - قانون چهل و پنجم زندگانى اسراف و تبذير نكردن

١. حق خويشاوند و افراد بيچاره (مسكين) و راه مانده را ادا كن. و تبذير نكن (هر نوع تبذيرى باشد). تبذيركنندگان برادران شياطين مى باشند و شيطان به (نعمت هاى) پروردگارش كفران كننده بزرگى است. (اسراء/ ٢٦ و ٢٧)

٢. در دادن مال حتى به مستحقين هم بايد اسراف و زياده روى نكند. (انعام/ ١٤١)[١]

٣. بخوريد و بياشاميد و اسراف نكنيد كه خداوند اسراف كنندگان را دوست ندارد. (اعراف/ ٣١)

٤. فرمان مسرفين را اطاعت نكنيد. (شعراء/ ١٥١)

٥. مسرفين را نابوده كرده ايم. (انبياء/ ٩)

٦. ساختن عمارات بسيار مجلل.

٧. وسايل نقليه گران قيمت.

٨. ساختن بعضى از وسايل خانه از ماده طلا.

٩. تحصيل الماس و ساير مواد قيمتى براى تزيين زنان.

اگر عدالت قبل از توليد و بعد از توليد در توزيع مراعات مى شد، افراط و تفريط در زندگانى انسان تا حدود زياد كنترل مى شد. اسراف در همه افعال و در هر چيز مورد نهى قرار گرفته است.

[١] ١- تشخيص اسراف به وسيله نظر عرف عقلاء و يا حال مصرف كننده صورت مى گيرد.