قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ١١٩ - قانون هشتاد و دوم زندگانى پيروى نكردن از حكومت ظالم

اگر اين مضمون در مورد مذمت عمل نكردن به علم باشد بدترين وصف براى عالم بى عمل است كه به سگ و الاغ تشبيه شده است.

به راستى عالمان بى عمل افراد پست جامعه هستند.

قانون هشتاد و يكم زندگانى: كتمان علم و حق‌

إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ ما أَنْزَلْنا مِنَ الْبَيِّناتِ وَ الْهُدى‌ مِنْ بَعْدِ ما بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتابِ أُولئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَ يَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ‌ (بقره/ ١٥٩) و نيز آيه ١٧٤ سوره بقره مطالعه شود.

كتمان نكردن حق در مورد حقوق مردم در مورد شهادت دادن تاكيد شده است. بنابراين قانون زندگانى اينست كه هميشه اظهار علم و حق بنماييم و استثناهاى اين قانون در فقه ذكر شده است. ممكن است اظهار علم و حق در موارد آن واجب يا راجح كفايى باشد نه عينى.

قانون هشتاد و دوم زندگانى: پيروى نكردن از حكومت ظالم‌

فَاسْتَخَفَّ قَوْمَهُ فَأَطاعُوهُ إِنَّهُمْ كانُوا قَوْماً فاسِقِينَ‌ (زخرف/ ٥٤)