قوانين زندگانى انسان در قرآن - محسنى، شيخ محمد آصف - الصفحة ٨٢ - قانون چهلم زندگانى همگرايى و يكجا بودن با ديگران

احسان و انفاق كه مكررا مورد تشويق و ترغيب قرآن قرار گرفته با همگان و در همه جا حتى با حيوانات و دشمنان هم خوب است و در مورد يتيمان و همسايگان و مريضان و بيچارگان و پيران بهتر. و احسان به هر نحو حتى به ارشاد و تعليم نيز خوب است.

قانون چهلم زندگانى: همگرايى و يكجا بودن با ديگران‌

١- اجتماع فاميلى و وجوب نفقه پدر و مادر و فرزندان فقير، و وجوب نفقه زن چه فقير و چه غنى.

٢- ارتباط خويشاوندان و ارتباط آنان به وجوب صله رحم و حرمت قطع پيوند با آنان كه بسيار موكد بيان شده است.

٣- ارتباط همسايگان.

٤- برادرى بين هم عقيده ها.

٥- ترك كشمكش بين افراد جامعه. وَ لا تَنازَعُوا فَتَفْشَلُوا وَ تَذْهَبَ رِيحُكُمْ‌ (انفال/ ٤٦)

بين خود كشمكش نكنيد كه سست مى شويد و قدرت شما به هدر مى رود.

٦. امر به تحمل اذيت و عفو از همديگر و صبر نمودن. يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اصْبِرُوا وَ صابِرُوا وَ رابِطُوا وَ اتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌ (آل عمران/ ٢٠٠)